در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٢ - ١ - امام كاشف الغطاء
١- امام كاشف الغطاء
از نظر ايشان امام حسين (ع) به سرنوشت خويش علم داشت، امّا در عين حال قانون بداء در آن جارى بود و مىتوانست آن را دگرگون كند. به ديگر سخن، تصويرى كم رنگ و مبهم از امور براى امام حسين (ع) قابل مشاهده بود.
وى مىگويد:
«بدون شك، ائمّه (عليهم السّلام) با اخبارى كه پيامبر از وحى دريافت كرده بود، از همه وقايع آگاه بودند، امّا احتمال مى دادند كه بداء- كه در لوح محو و اثبات قرار دارد- در آن راه يابد و در علم مكنون كه خداوند آن را به خود اختصاص داده است، چيزى بر خلاف آن وجود داشته باشد».[١]
اين «علم» را كه ممكن است تبديل به «جهل» شود و خلاف واقع باشد، تنها با مسامحه مىتوان علم ناميد؛ زيرا علم چيزى است كه واقعيّت را روشن و آشكار مىكند، امّا چيزى كه به نظر مىآيد واقعيّت را نشان مىدهد، به رتبه ظن و گمان تنزّل پيدا مىكند و به مرتبه علم راه نمىيابد، مگر اين كه وضعيّت آن، تغيير كند و از دايره قانون بداء بيرون رود. اين نكته جاى درنگ فراوان دارد.
[١] جنه المأوى: ٤٢.