در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٣ - مرحله نخست در عصر امامان(عليهم السلام)
روشن است كه اين سخن، امام را به آنچه نزد پيامبر است، فرا مىخواند كه كنايه آشكارى از مرگ است و خود امام رضا (ع) آشكار بودن اين سخن را به آشكار بودن وجود مارها در چاه- كه در ابتداى حديث آمده است- تشبيه كردهاند.
٥- از امام صادق (ع) نقل شده است:
«پدرم به من سفارش كرد كه اعمالى را در هنگام غسل و كفن و در قبر گذاشتن او انجام دهم، در حالى كه هيچ نشانهاى از موت در او نبود. فرمود: پسرم! آيا نشنيدى كه (پدرم) على بن حسين از پشت ديوار ندا مىداد: اى محمّد! بيا، عجله كن».[١]
اين حديث نيز مانند حديث قبل بر دعوت به سراى ديگر، دلالت مىكند و در اين جا قرينه روشنتر است؛ زيرا امام (ع) در هنگام وصيّت به اعمال غسل و كفن (تجهيز)، اين سخن را فرموده است.
دلالت اين دو حديث بر مختار بودن امام و داشتن حقّ انتخاب واضح است؛ زيرا صرف دعوت شدن، هيچ اجبارى در اطاعت كردن و امتثال به دنبال ندارد بلكه متوقّف بر پذيرفتن اختيارى است.
٦- عبدالملك بن اعين از امام باقر (ع) نقل مىكند كه فرمود:
«خداوند متعال پيروزى را بر امام حسين (ع) عرضه كرد به گونهاى كه بين آسمان و زمين قرار داشت و آنگاه به او اختيار داد
[١] - مدينة المعاجز: ٤/ ٤٣٧ به نقل از كافى: ١/ ٢٦٠، ح ٧.