إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٩٢ - اجزاء و شرائط
[جواب]
باسمه تعالى؛ وظيفه چنين شخصى عدم اعتنا به شك است؛ و در مورد سؤال، بناى بر تمام مىگذارد كه همان اقتدايش به امام در ركعت دوم است، و الله العالم.
(٤٤٠)
اگر شخصى در اثر ندانستن مسأله، مخرج بول را تنها يك بار بشويد، در اين صورت رطوبت دست و آلت، چيزهاى ديگر را نجس مىسازد؟ و اگر نجس نسازد مىتوان با آن نماز خواند؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ در صورتى كه رطوبت سرايت مىكند، ملاقى را نجس مىكند، و يك بار شستن در ملاقى كافى است؛ و با نجس نمىتوان نماز خواند، و الله العالم.
(٤٤١)
در اثناء نماز، خون از لب جارى مىشود بطورى كه يا بايد خون را بلعيد يا نماز را شكست، حكم در اين صورت چيست؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ خون را بريزد و اگر آب كشيدن در سعه وقت موقوف به قطع نماز باشد، نماز را قطع كند؛ و در ضيق وقت، خون را بريزد و با لب نجس نماز را تمام كند، و الله العالم.
(٤٤٢)
آيا سنگ و كلوخ پاك كننده مخرج بول هستند؟ و در صورتى كه لباسى غير از لباس نجس ندارد چگونه بايد نماز بخواند؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ سنگ و كلوخ پاك كننده مخرج بول نيست؛ ولى اگر بدن يا لباس شخص نجس شده و آبى ندارد كه آن را تطهير كند، مىتواند با آن لباس و بدن نجس نماز بخواند، و در صورت امكان بايد لباس نجس را كم كند، و الله العالم.
(٤٤٣)
چنانچه نمازها را با لباس نجس خوانده باشد، تكليف چيست؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ چنانچه آبى نداشت كه لباس خود را تطهير كند، نمازهايى كه به اين صورت خوانده صحيح است، و الله العالم.
(٤٤٤)
لباس كسى نجس شده آيا بايد براى نماز به او گفت؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ لازم نيست، و الله العالم.
(٤٤٥)
با لباسى كه به عرق جنب از حرام آلوده است آيا مىتوان نماز خواند؟