إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٩١ - اجزاء و شرائط
(٤٣٥)
- در فرض سؤال گذشته حكم اين مسأله چيست: وقتى كه به شك افتاد خود را به همان وضع اوّلى ديد كه نماز با آن صحيح نبود مثلًا همان لباس متنجسى كه قبل از نماز در تن داشت الآن هم همان لباس متنجس را در تن خود مىبيند و هكذا، ولى در عين حال احتمال مىدهد كه در وقت شروع به نماز آن وضع اوّلى را تغيير داده بوده به وضع ديگرى كه نماز با آن صحيح است و بعد از نماز دوباره به وضع اول برگشته است؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ فرقى بين دو صورت مذكور نيست، در هر دو صورت نمازى كه خوانده محكوم به صحت است، و الله العالم.
(٤٣٦)
اگر كسى در تكبير كلمه «اللّه» را همراه با اشباع بخواند نمازش باطل مىشود؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ اگر به نحوى باشد كه حرف واو توليد شود نمازش باطل مىشود، و الله العالم.
(٤٣٧)
اين جانب كلمهاى را در نماز صحيح مىدانستم و همين طور عمل مىكردم، طبق فتواى مرجع قبلى بايد نماز را اعاده كنم ولى اكنون كه به شما رجوع كردهام جنابعالى قضا را لازم نمىدانيد، با توجّه به اينكه اين نمازها را در زمان مرجع قبلى خواندهام آيا قضا دارد يا خير؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ اعاده آنها لازم نيست، و الله العالم.
(٤٣٨)
آيا در سجده تماس انگشت بزرگ پا به زمين كافى است يا بايد ساير انگشتان هم با زمين تماس حاصل نمايد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ بايد انگشت بزرگ پا به زمين برسد، و تماس انگشتهاى ديگر با زمين ضررى ندارد و سجده درست است، و الله العالم.
(٤٣٩)
اگر كسى زياد شك مىكند، به گونهاى كه حتى به نماز جماعت هم اگر بپيوندد دو دل مىشود كه آيا در ركعت دوم به امام اقتدا نموده يا ركعت سوم؛ در حالى كه او مىدانسته در ركعت اول به امام ملحق نشده، و اينك هم نمىداند امام در كجاى نماز است، وظيفهاش چيست؟