إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٤٢ - وضوء
علت در هنگام وضو، مسح پا براى او ميسور نيست، زيرا دستش به پايش نمىرسد، آيا او بايد نايب بگيرد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ شخص مزبور بايد براى مسح نايب بگيرد و خود قصد وضو داشته باشد، و لازم نيست نايب قصد وضو كند گرچه احوط است، و احتياطاً تيمم هم بنمايد، و الله العالم.
(١٧٢)
بعد از استبراء و وضو رطوبتى كه از شخص خارج مىشود در صورت شك چه حكمى دارد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ اگر شك دارد بول است يا منى يا غير آن دو، محكوم به طهارت است، و وضويش صحيح است؛ و اگر بداند يا بول است يا منى، در اين صورت نجس است و وضويش باطل است؛ و وضو تنها براى نماز و غيره كافى است (يعنى احتياج به غسل ندارد)، و الله العالم.
(١٧٣)
گاهى اوقات بعضى موانع اطراف چشم مشاهده مىشود، آيا براى وضو بايد برطرف شود؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ چنانچه پس از بسته شدن چشم از ظاهر چشم قى و مانند آن وجود داشته باشد بايد در وقت وضوء برطرف شود، و پس از وضو اگر شك كرده كه مانع بوده يا نه بنابر احتياط وضوء را اعاده نمايد، و الله العالم.
(١٧٤)
آيا در وضو قصد قربت لازم است يا رفع حدث؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ قصد قربت كافى است، و الله العالم.
(١٧٥)
آيا وضو در خارج وقت مىتوان جهت نماز گرفت؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ مانعى ندارد ولى قصد وجوب نكند، و الله العالم.
(١٧٦)
آيا جوهر خودكار و رنگ مو موجب جلوگيرى آب به پوست و مو مىباشد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ جرمى كه مانع از رسيدن آب باشد بايد از اعضاء وضو و غسل برطرف كرد و رنگ به تنهايى مانع نيست، و الله العالم.
(١٧٧)
اگر نايب از روى كراهت و يا مأخوذ به حيا شدن، وضو يا غسل نيابتى بدهد، آيا با