إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٣٦ - چند مسأله
براى او در حكم وطن مىدانند و بعض ديگر در حكم وطن نمىدانند، مثلًا نجف براى بعضى از طلاب؛ و فرض هم بر اين است كه مكلّف هم عمل به احتياط مىكند در بين اين دو ديدگاه، اگر ماه رمضان باشد و اين شخص هم در اين محل قصد ده روز نكرده باشد و ساير اسبابى هم كه موجب وجوب روزه مىشوند در بين نباشد مگر اينكه آنجا را در حكم وطن بشمارد بنابر قول يكى از آن دو مجتهد، اين شخص چگونه احتياط كند؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ از باب احتياط بين آن دو فتوى روزهاش را در آن محل مىگيرد و بعد قضا مىكند، و الله العالم.
(٦٤٥)
انسان مكلّف در ماه رمضان از سر شب نيّت داشت كه فردا پيش از ظهر مسافرت كند، هنگامى كه روز شد از تصميم خود برگشت و بنا را گذاشت بر اينكه قبل از ظهر مسافرت نكند، و يا اينكه دو دل شد برود يا نه، آيا در اين دو صورت بر فرضى كه دوباره بنا بگذارد به سفر و مسافرت كند، وقتى كه به حدّ ترخص رسيد، مىتواند افطار كند با اينكه نيّت سفر از شب تا حدّ ترخص ادامه نداشته يا نمىتواند؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ مىتواند افطار كند، و الله العالم.
(٦٤٦)
به نظر پزشكان افرادى كه داروهاى اعصاب مصرف مىكنند نبايد گرسنه بمانند، آيا در اين صورت تكليف چيست؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ اگر روزه براى آنان ضرر دارد، روزه واجب نيست، و الله العالم.
(٦٤٧)
افرادى كه يك دوره حدود ٥ سال دارو مصرف مىكنند و نمىتوانند روزه بگيرند، آيا روزههاى افطار شده قضا دارد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ در فرض مذكور كه به جهت بيمارى مستمر روزه نگرفتهاند، قضا ندارد، و براى هر روز يك مد طعام فديه بايد بدهند، و الله العالم.
(٦٤٨)
اگر كسى بدون قصد انزال منى در ماه رمضان با خود بازى كند و ناخودآگاه منى از او خارج گردد، آيا روزه او باطل است؟