- كه در كتب تاريخى مسطور است- در واقع توانست اكثر افراد امت اسلامى را به فساد بكشاند مگر قليلى از كسانى كه خداوند آنها را مصون داشت و ارتباط خود با قرآن و ائمه (عليهم السّلام) را حفظ نمودند و يا اين كه آواره شده يا به قتل رسيدند ... چنان كه امروز نيز مى‌بينيم كه صدام با شيوه‌هاى جهنمى خود افرادى را خريده است كه انسان روزى نمى‌توانست تصور كند، اين افراد خود را بفروشند. او اينها را با چه خريده است؟ براى آنان استدلال كرده است كه در امر حكومت نسبت به امام خمينى، صلاحيت بيشترى دارد؟ به آنها مفاهيمى را ياد داده است كه بر اساس آن معتقد شده‌اند كه صدام بر حق است و جمهورى اسلامى بر باطل؟ نه. بلكه با تطميع و اغراء يا ترساندن و شكنجه و قتل اينها را خريده است. توسط قدرت يا توسط ماديات. او به يكى از اين دو شكل بعد حفظ نفس و رغبات و شهوات بشرى آن را به فساد كشانده است.[١] همانگونه كه مى‌توان يك فرد را اين‌گونه فاسد كرد، امت هم به همين شكل فاسد مى‌شود. كارى كه معاويه در دوره حكومت خود انجام داد.

و حال، امام حسين (ع) در چنين شرايطى امامت را بر

[١]- چنان كه اشاره شد، مرجع معظم سيدنا الاستاذ( مدّ ظلّه العالى) اين بيانات را در زمان حاكميت طاغوت عراق( لعنه الله عليه) ابراز داشته‌اند.