دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٧ - ١/ ١ زمين از پيشوايان هدايت عليهم السلام خالى نمىماند

مى‌كند. هدايتگران پس از او (پيامبر صلى الله عليه و آله)، على عليه السلام و اوصيا يكى از پى ديگرى هستند».[١]

٢. كمال الدين‌- به نقل از بريد بن معاويه عجلى-: به امام باقر عليه السلام گفتم: معناى «تو، تنها بيم دهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» چيست؟

فرمود: «بيم دهنده، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است و على، هدايتگر. در هر وقت و زمانى، امامى از ما، امّت را به آنچه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آورده است، راه‌نمايى مى‌كند».[٢]

٣. الكافى‌- به نقل از فضيل-: از امام صادق عليه السلام معناى سخن خداوند عز و جل: «هر قومى هدايتگرى دارد» را پرسيدم. فرمود: «هر امامى، هدايتگر مردم روزگار خويش است».[٣]

٤. الكافى‌- به نقل از عبد الرحيم قصير-: امام باقر عليه السلام در باره سخن خداى- تبارك و تعالى-: «تو، تنها بيم دهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، بيم دهنده و على عليه السلام، هدايتگر است. هشيار باشيد! به خدا سوگند، هدايتگرى، از ما بيرون نرفته و تا قيام قيامت همواره در ما خواهد بود».[٤]

٥. كمال الدين‌- به نقل از محمّد بن مسلم-: در باره سخن خداوند عز و جل: «تو، تنها بيم دهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» با امام صادق عليه السلام سخن گفتم. فرمود: «هر امامى، هدايتگر مردم روزگار خويش است».[٥]

[١]. الكافى: ج ١ ص ١٩١ ح ٢( با سند حسن مثل صحيح)، بصائر الدرجات: ص ٢٩ ح ١، بحار الأنوار: ج ١٦ ص ٣٥٨ ح ٥٠.

[٢]. كمال الدين: ص ٦٦٧ ح ١٠( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٥ ح ٩.

[٣]. الكافى: ج ١ ص ١٩١ ح ١( با سند معتبر)، الغيبة، نعمانى: ص ١١٠ ح ٣٩، بصائر الدرجات: ص ٣٠ ح ٦، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٣ ح ٤.

[٤]. الكافى: ج ١ ص ١٩٢ ح ٤( با سند صحيح)، الغيبة، نعمانى: ص ١١٠ ح ٤٠، بصائر الدرجات: ص ٣٠ ح ٧، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٣ ح ٥. نيز، ر. ك: كمال الدين: ص ٢٣٠ ح ٣١، كفاية الأثر: ص ١٦٢.

[٥]. كمال الدين: ص ٦٦٧ ح ٩( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٥ ح ٨.