دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧١ - ٢/ ٢ حديث ثقلين، به روايت اهل سنت
اندرز داد و آن گاه فرمود: «اينك- اى مردم- من نيز يك بشر هستم و زودا كه پيك پروردگارم بيايد و اجابتش كنم. من دو چيز گرانسنگ در ميان شما بر جاى مىگذارم:
نخستينِ آنها كتاب خداست كه در آن، هدايت و نور است. پس، كتاب خدا را بگيريد و بدان چنگ زنيد». ايشان به كتاب خدا تشويق و ترغيب نمود و سپس فرمود: «و ديگرى اهل بيتم. خدا را در باره اهل بيتم خاطر نشانتان مىكنم. خدا را در باره اهل بيتم خاطر نشانتان مىكنم. خدا را در باره اهل بيتم خاطر نشانتان مىكنم!».[١]
٧٩. سنن الترمذى- به نقل از زيد بن ارقم-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «من در ميان شما چيزى بر جاى مىگذارم كه اگر به آن تمسّك جوييد، پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد. يكى از آن دو، باعظمتتر از ديگرى است: كتاب خدا- كه رشتهاى كشيده شده از آسمان به زمين است- و [ديگرى] عترتم، يعنى اهل بيتم. اين دو، هيچ گاه از يكديگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض [كوثر]، بر من وارد شوند. پس بنگريد كه پس از من، چگونه با آنها رفتار مىكنيد».[٢]
٨٠. مسند ابن حنبل- به نقل از ابو سعيد خدرى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «من در ميان شما چيزى بر جاى نهادهام كه اگر به آن چنگ زنيد، پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد؛ دو چيز گرانبها كه يكى از آنها بزرگتر از ديگرى است: كتاب خدا كه رشتهاى متّصل از آسمان به زمين است، و عترتم يعنى اهل بيتم. بدانيد كه اين دو، هرگز از هم جدا نمىشوند تا در كنار حوض [كوثر]، بر من وارد شوند».[٣]
[١]. صحيح مسلم: ج ٤ ص ١٨٧٣ ح ٣٦، مسند ابن حنبل: ج ٧ ص ٧٥ ح ١٩٢٨٥، السنن الكبرى، بيهقى: ج ٢ ص ٢١٢ ح ٢٨٥٧، تفسير ابن كثير: ج ٦ ص ٤١١، العمدة: ص ١٠٢ ح ١٣٦، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ١١٤ ح ٢٣. نيز، ر. ك: همين دانشنامه: ج ١ ص ٢٨١ ح ٩١( صحيح ابن خزيمة).
[٢]. سنن الترمذى: ج ٥ ص ٦٦٣ ح ٣٧٨٨( هذا حديث حسن غريب)، اسد الغابة: ج ٢ ص ١٧، كنز العمّال: ج ١ ص ١٧٣ ح ٨٧٣، العمدة: ص ٧٢ ح ٨٩، الطرائف: ص ١١٥ ح ١٧٥، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ١٠٨ ح ١١.
[٣]. مسند ابن حنبل: ج ٤ ص ١١٨ ح ١١٥٦١( شعيب الأرنؤوط در تعليقهاش بر مسند ابن حنبل: ح ١١٢١١ و ١١٥٦١ گفته است:« خبر، با شواهد و قرائنش صحيح است»)، السُّنة، ابن أبى عاصم: ص ٦٢٩ ح ١٥٥٣، مسند أبى يعلى: ج ٢ ص ٤٧ ح ١١٣٥، كنز العمّال: ج ١ ص ١٨٦ ح ٩٤٩؛ الطرائف: ص ١١٣ ح ١٧١، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ١٠٦ ح ٧.