دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٠ - سه منجى در آيين بودا

است و مؤمنان مى‌توانند در كمالات معنوى و اخذ درمه به او متوسل شوند و از اين رو كاركرد نجات‌بخشى ميتريه محدود به آخر الزمان نيست؛ امّا در آخرالزمان او نجات‌بخشى جمعى است؛ زيرا حكومت جهانى را از آخرين شاه جهان پيش از خود تحويل مى‌گيرد و بر زمين حكومت مى‌كند. از محتواى متون مقدس چنين بر مى‌آيد كه اگر هر يك از شاهان، و حتّى خود ميتريه، به وظايف خود در برقرارى مساوات در جامعه درست عمل نكند، دوباره در زندگى بشر انحطاط حاصل مى‌شود. البته در عصر وى صلح و امنيت برقرار است و در اين موارد او فقط ادامه‌دهنده راه شاهان پيشين است و اصل نجات‌بخشى جمعى‌اش مربوط به نجات‌بخشى معنوى و رساندن مردم به نيروانه است.

مَيتْريه به لحاظ كاركرد اجتماعى مى‌توانست بدون اين كه حكومت جهانى را از سلطان پيشين تحويل بگيرد، به كار خود مشغول باشد و مردم را به نيروانه هدايت كند؛ ولى اين كه حكومت را تحويل مى‌گيرد نشان‌دهنده آن است كه او نسبت به جامعه دغدغه‌مند است و براى آن برنامه دارد. اگر او سلطنت را بدون جنگ به دست مى‌آورد، دليل آن نيست كه او نجات‌بخش اجتماعى نيست؛ بلكه رشد اخلاقى و فضايل انسان‌ها باعث مى‌شود كه او بتواند بدون خون‌ريزى به حكومت برسد؛ ولى هنوز مردم احساس مى‌كنند آرمان‌شهرى كه براى خود ساخته‌اند، به دست وى تحقّق پيدا مى‌كند.

موعود بودايى به لحاظ فراگيرى رسالت، به هيچ روى منطقه‌محور يا قوم‌مدار نيست؛ بلكه رسالت او جهان‌گستر است، و هر كه بخواهد به نيروانه برسد، ميتريه او را يارى مى‌كند. البته از برخى تعبيرها بر مى‌آيد كه وى رهبرى شريعت‌مدار است؛ يعنى شخص خود بايد بخواهد كه به درمه عمل كند تا ميتريه رسيدن او را به نيروانه تسهيل نمايد. اگرچه انسان‌ها به حدى از رشد اخلاقى رسيده‌اند كه همه طالب كمال‌اند، به هر حال اختيار از آنها سلب نشده است و در نهايت، خود راه درمه را