دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٩ - ١/ ٤ هر ستارهاى كه ناپديد شود، ستارهاى ديگر طلوع مىكند

بيرون مى‌آورد و با [شفاعت‌] آنان، گنهكاران را مهلت مى‌دهد و آنان را زود كيفر و عذاب نمى‌دهد. روح القدس از آنان جدا نمى‌شود و آنان هم از او جدا نمى‌شوند، و از قرآن جدا نمى‌شوند و قرآن هم از آنان جدا نمى‌شود. درودهاى خدا بر همه ايشان باد!».[١]

٦٦. فضائل الصحابة، ابن حنبل: و در آنچه محمّد بن عبد اللَّه حضرمى به سندش از على عليه السلام به ما نوشت: «ستارگان، امان آسمانيان‌اند و چون ستارگان بروند، آسمانيان هم مى‌روند، و اهل بيتم، امان زمينيان‌اند و چون بروند، زمينيان هم مى‌روند».[٢]

٦٧. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از جابر-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آيه «بى گمان، او (عيسى عليه السلام) [به خاطر كيفيت تولّد و عروج و بازگشتش به زمين‌] قيامت را معلوم مى‌دارد» را تلاوت نمود و فرمود: «ستارگان، امان آسمانيان‌اند و چون بروند، آنچه وعده داده شده‌اند، به آنان مى‌رسد و من امان همراهانم هستم تا هنگامى كه در ميان آنان حضور دارم و چون بروم، آنچه وعده داده شده‌اند، به آنان مى‌رسد و اهل بيتم، امان امّتم هستند. هنگامى كه اهل بيتم بروند، آنچه وعده داده شده‌اند به آنان مى‌رسد».[٣]

ر. ك: ج ٤ ص ١٤١ ح ٦٦١ (بخش پنجم/ فصل يكم/ زمين از حجت خالى نمى‌ماند)

[١]. علل الشرائع: ص ١٢٣ ح ١، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ١٩ ح ١٤.

[٢]. فضائل الصحابة، ابن حنبل: ج ٢ ص ٦٧١ ح ١١٤٥، كمال الدين: ص ٢٠٥ ح ١٩، العمدة: ص ٣٠٨ ح ٥١٠، الطرائف: ص ١٣١ ح ٢٠٥، الأمالى، طوسى: ص ٣٧٩ ح ٨١٢( به نقل از جابر و ابن عبّاس وابو موسى اشعرى)، بحار الأنوار: ج ٢٧ ص ٣٠٩ ح ٦.

[٣]. المستدرك على الصحيحين: ج ٢ ص ٤٨٦ ح ٣٦٧٦ وج ٣ ص ٥١٧ ح ٥٩٢٦، كنز العمّال: ج ١٢ ص ١٠٢ ح ٣٤١٩٠.