دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٨ - ١ دلايل دوران فترت

امامت دلالت دارند، محسوب نمى‌شوند.

افزون بر اين، بر اساس آنچه در قرآن بدان اشاره شده،[١] ميان مسيح عليه السلام و خاتم پيامبران، حدّاقل سه پيامبر مبعوث گرديده‌اند. نيز طبق احاديث متعدّد، همه انبياى الهى، وصى داشته‌اند[٢] كه در دوران فترت رسل، هدايت ظاهرى و يا باطنىِ‌[٣] طالبان حق، به آنها سپرده مى‌شده و آخرين حجّت الهى پيش از بعثت خاتم پيامبران، خالد بن سنان عبسى‌[٤] بوده كه پيامبر خدا با دختر او ملاقات كرده است و طبق روايتى، امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

إنَّهُ كانَ بَينَ النَّبِىِّ صلى الله عليه و آله وَ عيسى‌ عليه السلام وَ لَم يَكُن بَينَهُما فَترَةٌ.[٥]

او ميان پيامبر خدا و عيسى عليه السلام مى‌زيسته و ميان آن دو، فترتى نبوده است.

بنا بر اين، دوران «فترت رُسُل»، با استمرار امامت و هدايت باطنىِ الهى به وسيله امام غايب و يا امام ظاهرى كه مردم به وى دسترس ندارند، منافاتى ندارد، چنان كه در برخى از احاديث، فاصله ميان از دنيا رفتن يك امام تا ثابت شدن امامتِ امامِ پس از او، دوران فترت ناميده شده است.[٦] امام صادق عليه السلام نيز دوران غيبت امام عصر عليه السلام را دوران «فترت ائمّه» مى‌نامد:

الَّذى يَملَؤها عَدلًا كَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَوراً، لَعَلى‌ فَترَةٍ مِنَ الأَئِمَةِ يَأتى كَما أنَّ النَّبِىَّ بُعِثَ عَلى‌ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ.[٧]

همو كه زمين را پر از داد مى‌كند- چنان كه پُر از بيداد شده باشد-، پس از دوره‌

[١]. يس: آيه ١٤.

[٢]. ر. ك: دانش‌نامه امير المؤمنين عليه السلام:( بخش سوم/ فصل يكم: احاديث وصايت).

[٣]. ر. ك: كمال الدين: ص ١٦١ ح ١٩ و ٢٠، بحار الأنوار: ج ١٤ ص ٣٤٧ ح ٦ و ٧.

[٤]. در برخى از احاديث آمده است كه او پيامبر نبوده؛ ولى علامه مجلسى مى‌گويد: احاديثى كه بر پيامبرىِ اودلالت دارند، قوى‌تر و بيشترند( ر. ك: بحار الأنوار: ج ١٤ ص ٤٥١).

[٥]. قصص الأنبياء: ص ٢٧٧ ح ٣٣٤، بحار الأنوار: ج ١٤ ص ٤٥٠ ح ٢.

[٦]. الغيبة، نعمانى: ص ١٥٨ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٣٢ ح ٣٧.

[٧]. الغيبة، نعمانى: ص ١٨٦ ح ٣٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٩ ح ١٨.