دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٦ - چهار منجى در اديان چينى

فوق‌العاده‌اى نيست كه با تبديل شدن به ذات بى‌مرگ حاصل مى‌شود؛ بلكه او بايد مجوز آسمانى ظهور را نيز داشته باشد. چه‌بسا افرادى چون كنفوسيوس كه در تاريخ چين از چنين نيرويى برخوردار بودند؛ ولى چون مجوزى براى ظهور نداشتند، به اين امر قيام نكردند. البته پوشيده نيست كه در بعضى تقريرها، منجى موعود در فرهنگ چينى اصولًا انسانى است كه خداگونه شده باشد.

منجى موعود در فرهنگ چينى در پى برقرارى حكومتى گسترده و جهانى است كه تمام انسان‌ها را در بر مى‌گيرد. اين يكى از جنبه‌هاى صلح بزرگ است كه در بحث‌هاى گذشته مطرح شد و در آن تمام انسان‌ها و جوامع متعدّد به يك هماهنگى بزرگ، حكومت فراگير، و سعادت و رفاه لازم دست مى‌يابند. در سايه اين حكومت فراگير، فقر و بدبختى، جنگ و خون‌ريزى و ظلم و بى‌عدالتى از عالم انسانى به طور كلى رخت بر مى‌بندد.

يكى ديگر از جنبه‌هاى صلح بزرگ، به كيهان و كل عالم بر مى‌گردد. تكامل عالم در آموزه منجى موعود چينى، نه تنها انسان‌ها، بلكه تك‌تك ذرات عالم را نيز شامل مى‌شود. عدالت مطرح در اين آموزه، نه تنها در ميان انسان‌ها برقرار مى‌شود، بلكه روابط ميان انسان‌ها و عالم طبيعت (حيوانات، گياهان و جمادات) را نيز اصلاح مى‌كند؛ زيرا صلح بزرگ در فرهنگ چينى، كل گيتى را به هماهنگى و اعتدال مى‌رساند و موجب مى‌شود كه ذره‌اى ظلم و اجحاف در كل عالم وجود نداشته باشد.

از طرف ديگر، آموزه صلح بزرگ تنها روابط مادى انسان‌ها را در سايه عدالت اصلاح نمى‌كند؛ بلكه فضايل اخلاقى را گسترش مى‌دهد؛ به گونه‌اى كه انسان‌ها از خودخواهى دور مى‌شوند و با شكوفايى عدالت، از آن پس ايثار، گذشت، رحمت و شفقت نيز در ميان آنها برقرار مى‌شود. در فرهنگ چينى بيشتر بر ابعاد اخلاقى صلح بزرگ تأكيد شده است، نه جنبه مادى آن. يكى از خصوصيات مهم منجى موعود در فرهنگ چينى، برخوردارى از نيرويى اخلاقى است كه تمام انسان‌ها را مقهور خود