پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اهل بيتم را امان امّتم قرار داده‌اند و چون اهل بيتم بروند، ناخوشى‌هاى وعده داده شده به امّتم، به آنان مى‌رسد».[١]

٦٤. الاصول الستّة عشر- به نقل از عمر بن ثابت، از امام باقر عليه السلام، از پدرانش عليهم السلام-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «ستارگان در آسمان، امان آسمانيان‌اند و چون ستارگان آسمان بروند، آنچه را آسمانيان ناخوش مى‌دارند، به آنان مى‌رسد. و ستارگانى از اهل بيتم، يازده ستاره از فرزندانم، امان زمينيان از جنبيدن زمين بر آنان است و چون ستارگان اهل بيتم از زمين بروند، آنچه زمينيان ناخوش مى‌دارند، به آنان مى‌رسد».[٢]

٦٥. علل الشرائع‌- به نقل از جابر بن يزيد جعفى-: به امام محمّد باقر عليه السلام گفتم: براى چه، به پيامبر و امام نياز است؟

فرمود: «تا جهان به سامان ماند؛ زيرا خداى عز و جل عذاب را آن گاه كه پيامبر يا امام در زمين است، از زمينيان بر مى‌دارد. خداوند عز و جل فرمود: «و خداوند، آنان را در حالى كه تو ميان ايشانى، عذاب نمى‌كند» و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: ستارگان، امان آسمانيان و اهل بيتم، امان زمينيان‌اند. هنگامى كه ستارگان بروند، آنچه آسمانيان ناخوش مى‌دارند، به ايشان مى‌رسد و چون اهل بيتم مى‌روند، آنچه زمينيان ناخوش مى‌دارند، به آنها مى‌رسد.

مقصود او از اهل بيتش، امامانى هستند كه خداوند عز و جل، اطاعتش را با اطاعت آنان همراه كرده و فرموده است: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خدا اطاعت كنيد و از پيامبر و اولى الأمرتان (اختياردارانتان) نيز اطاعت كنيد». آنان معصوم و پاك‌اند و گناه و نافرمانى نمى‌كنند و نيز تأييد شده، توفيق يافته و استوار گشته [از سوى خدا] هستند.

خدا بندگانش را به دست آنها روزى مى‌دهد و با آنان سرزمين‌ها را آباد مى‌كند و باران را از آسمان با [دعاى‌] آنان فرو مى‌فرستد و با آنان، بركات زمين را

[١]. كمال الدين: ص ٢٠٥ ح ١٧، شرح الأخبار: ج ٢ ص ٥٠٢ ح ٨٨٨( با عبارت مشابه)، بحار الأنوار: ج ٢٧ ص ٣٠٩ ح ٥.

[٢]. الاصول الستّة عشر( أصل أبى سعيد عبّاد العُصفرى): ص ١٦.