دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٩ - ١/ ١ زمين از پيشوايان هدايت عليهم السلام خالى نمىماند

٦. الكافى‌- به نقل از ابو بصير-: با امام صادق عليه السلام در باره «تو، تنها بيم دهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» سخن گفتم. فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، بيم دهنده و على، هدايتگر است.

اى ابو محمّد! آيا امروز هدايتگرى هست؟».

گفتم: آرى، فدايت شوم! پيوسته از ميان شما هدايتگرى در پى هدايتگرى بوده تا به شما رسيده است.[١]

٧. تفسير العيّاشى‌- به نقل از حنان بن سدير-: شنيدم كه امام باقر عليه السلام در باره سخن خداى- تبارك و تعالى-: «تو، تنها بيم دهنده‌اى و هر قومى هدايتگرى دارد» مى‌فرمايد:

«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: من، بيم دهنده ام و على هدايتگر است و هر امامى، هدايتگر مردم روزگار خويش است».[٢]

٨. تفسير القمّى‌- در باره سخن خداوند: «هيچ امّتى نبود، مگر اين كه در ميان آن، هشداردهنده‌اى گذشته است»-: [فرمود:] براى هر زمانى، پيشوايى است.[٣]

٩. الكافى‌: امام باقر عليه السلام فرمود: «اى شيعيان! با سوره قدر، احتجاج كنيد تا پيروز شويد.

به خدا سوگند، سوره قدر، حجّت خداوند- تبارك و تعالى- پس از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى مردم، و مهتر دين شما و مرز و نهايت دانش ماست. اى شيعيان! با «حا. ميم.

سوگند به كتاب روشن. ما آن را در شبى بابركت فرو فرستاديم و ما هشدار دهنده هستيم» احتجاج كنيد. اين آيه ويژه اولوا الأمر پس از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است. اى شيعيان! خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «هيچ امّتى نبود، مگر اين كه هشدار دهنده‌اى در آن، گذشته است»».

[١]. الكافى: ج ١ ص ١٩٢ ح ٣، بصائر الدرجات: ص ٣١ ح ٩، تأويل الآيات الظاهرة: ج ١ ص ٢٢٩ ح ٥، بحار الأنوار: ج ٢ ص ٢٧٩ ح ٤٣.

[٢]. تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٢٠٤ ح ٧ وح ٨( به نقل از بريد بن معاويه، با عبارت مشابه)، بحار الأنوار: ج ٣٥ ص ٤٠٤ ح ٢٢.

[٣]. تفسير القمّى: ج ٢ ص ٢٠٩، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٢٩ ح ٤٤.