تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٣٠٩ - الف - استمنا و استشها

و لواط)، گناه كمترى دارد، و لذا براى آنها حدّ مشخص شده و بر اين عمل، صرفا تعزير (كه بنابر نظر قاضى، تعداد آن مشخص مى‌شود).

ذيل روايتى كه مرحوم شيخ حرّ عاملى آورده، اين سؤال نيز از امام عليه السّلام مطرح شده است كه: از نظر شدّت گناه، زنا بزرگ‌تر است يا استمناء؟ كه امام اين‌گونه پاسخ مى‌دهد:

هو ذنب عظيم قد قال القائل بعض الذّنب أهون من بعض و الذّنوب كلّها عظيم عند اللّه لأنّها معاصى و إنّ اللّه لا يحبّ من العباد العصيان، و قد نهانا اللّه عن ذلك لأنّها من عمل الشّيطان و قد قال: لا تعبدو الشّيطان، إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ.[١]

اين عمل (استمنا) گناه بزرگى است. بعضى‌ها مى‌گويند كه برخى گناهان، از برخى ديگر از گناهان سبك‌ترند، درحالى‌كه همه گناهان نزد خداوند، بزرگ هستند؛ چراكه معصيت هستند و خداوند، ارتكاب گناه از بندگان خود را دوست ندارد.

خداوند، ما را از گناهان نهى كرده؛ چراكه معصيت، عملى شيطانى است و فرموده است: (شيطان را عبادت نكنيد؛ به درستى كه شيطان، دشمن شماست. پس او را دشمن خود بدانيد، چراكه او پيروان خود را به آتش دعوت مى‌كند).

ثالثا، در روايات گذشته، تصريح به حرمت استمنا شده و مى‌توان به واسطه اين دو روايت- كه ظهور در جواز هم ندارند-، از آنها دست برداشت.

رابعا در دو حديث زير، استمنا، به عنوان عمليات اعمال فحشا و از مصاديق زنا دانسته شده است.

از امام صادق عليه السّلام درباره استمنا سؤال مى‌شود، ايشان مى‌فرمايد:

الخضخضة] هى من الفواحش ...[٢]

استمناء، از جمله اعمال فحشا است.

[١]. وسائل الشيعة، ج ٢٨، ص ٣٦٤.

[٢]. همان، ج ١٤، ص ٢٦٧.