تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٣٠٦ - الف - استمنا و استشها

مى‌مانند و افرادى كه عقب‌مانده ذهنى‌اند، اين عادت، ديده شده است.[١] در نوجوانان، اگر استمنا زياده از حد باشد، يك حالت نوروتيك فرض مى‌شود و گاهى علامتى از اختلال شخصيت است.[٢]

بروز اين كامجويى بدلى، در جوامع مختلف، متفاوت است. اين كامجويى در جامعه ما، با احساس گناه شديد همراه است و توليد اضطراب، افسردگى و خودكم‌بينى مى‌كند. در برخورد با اين شيوه ارضاى جنسى، نمى‌توان نسخه واحدى پيچيد و نتيجه تحقيقات در جوامع ديگر را بدون در نظر گرفتن نتايج آن، اعمال كرد.

بى‌اهميت شمردن اين كامجويى بدلى در جامعه ما، تجويز نوعى انزوا، كناره‌گيرى، فرار از ازدواج، احساس گناه، خودكم‌بينى و اضطراب است. در اين زمينه، غير از اطلاعات روان‌شناسى و جامعه‌شناسى، توجّه به بافت خانواده، عادات تربيتى و عقايد مذهبى نيز لازم است.

دانشمندانى مانند دبس كه غير از اطلاعات عميق روان‌شناسى، به مسائل تربيتى نيز توجّه داشته‌اند، بهتر از ديگران به اين موضوع پرداخته‌اند. دبس، معتقد است كه بايد نوجوانان (بويژه پسران) را از اين عادت زشت و تظاهر به عشق‌بازى با خود- كه در اين دوره شيوع دارد- بازداشت. اين امر، در صورتى كه به درازا بكشد، نشانه بيمارى روانى خواهد بود؛ امّا در آغاز دوره نوجوانى، عيب بى‌اهميتى به حساب مى‌آيد كه درمان آن آسان است، به شرط آن‌كه مربّى بكوشد اعتماد نوجوان را به خود جلب كند، از اين‌كه احساس گناه‌كارى در او بيدار شود، اجتناب ورزد و براى او فعاليت سالمى را فراهم كند تا بتواند اميال نوظهور او را تشفّى بخشد يا جهت آن را تغيير دهد. غذاى سبك ساده، عادت به برخاستن به محض بيدارى و دوش گرفتن و تمرين بدنى در اين مورد، بسيار مفيدتر و مؤثّرتر از عتاب‌ها و خطاب‌هاست.[٣]

به دليل اين پيامدهاست كه در احاديث، افراد از اين عمل نابه‌هنجار، برحذر داشته‌

[١]. بلوغ، ص ٦٣.

[٢]. نوجوانى، ص ١٠٣.

[٣]. مراحل تربيت، ص ١٦٤.