تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٢١٤ - ٣ غيرت

حرّم على النّساء إلّا زوجها و أحلّ للرّجل أربعا، فإنّ اللّه أكرم من أن يبتليهنّ بالغيرة و يحلّ للرّجل معها ثلاثا.[١]

غيرت، فقط در مردان است و امّا زنان، آنچه ظاهر مى‌سازند، حسادت است نه غيرت. لذا خداوند، بر زن، جز شوهرش را حرام كرد و براى مرد، چهار زن را جايز كرد و خداوند، بزرگوارتر از اين است كه غيرت را در زنان قرار دهد و با اين حال، به شوهرش اجازه دهد كه سه نفر ديگر را با او شريك كند.

مسلما مراد امام از غيرت در اين حديث، غيرت به معناى نشان دادن حسّاسيت نسبت به رفتارهاى نابه‌هنجار و غيرشرعى نيست كه در حديث رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله مكتوب از ناحيه خدا براى زنان، دانسته شده است.

براى پرورش غيرت در نوجوان بايد از همان روش‌هاى پرورش حيا و عفّت، بهره جست و ضمن الگوى غيرتمند بودن والدين و بزرگ‌ترها و تقويت حيا و عفّت و فضايل اخلاقى ديگر، پيامدهاى صفت غيرت و غيرتمندى، از بازدارندگى آن از بروز فحشا و منكرات و اين‌كه فرد غيرتمند، علاوه بر عدل، به وظيفه و بهره‌مندى‌اش از رحمت بى‌پايان الهى در آخرت، محبوب خدا مى‌گردد. پيامبر صلّى اللّه عليه و اله به اين پيامد ارزشمند غيرت اشاره كرده، مى‌فرمايد:

إنّ اللّه يحبّ من عباده الغيور.[٢]

به درستى كه خداوند، از بين بندگانش، آنان كه غيورند، دوست دارد.

نوجوان بايد بداند كه غيرت، نشانه ايمان است و بى‌غيرتى، علامت بى‌ايمانى و نفاق. در چند حديث از پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله نقل شده است كه:

إنّ الغيرة من الإيمان و البذاء من النّفاق.[٣]

غيرت و غيرتمندى، از ايمان است و بى‌غيرتى، از نفاق فرد حكايت دارد.

در مورد غيرت بايد به اين نكته توجّه شود كه معصومان عليهم السّلام اگرچه بر غيرت تأكيد

[١]. وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ١٥٢، باب ٧٧؛ نور الثقلين، ج ١، ص ٤٣٩.

[٢]. ميزان الحكمة، ج ٩، ص ٤٤٨٠، ح ١٥٥٦٠؛ كنز العمّال، ج ٣، ص ٣٨٦.

[٣]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٤٤٤؛ ميزان الحكمة، ج ٩، ص ٤٤٨٠، ح ١٥٥٥٠- ١٥٥٥٢.