تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٣٤٠ - ط - آزارگرى جنسى

زدن، نيشگون گرفتن، كتك زدن، سوزاندن، بريدن و ...

سنّ شروع فعاليت‌هاى آزارگرانه، متغيّر است، امّا معمولا در اوايل بزرگ‌سالى رخ مى‌دهد. آزارگرى جنسى، معمولا مزمن است و شدت آن، در طول زمان، افزايش مى‌يابد. وقتى آزارگرى جنسى شديد است (بويژه هنگامى كه با اختلال شخصيت ضداجتماعى رابطه دارد)، مبتلايان به آن، ممكن است به‌طور جدّى‌اى، قربانيان خود را مجروح كنند و يا به قتل برسانند (DSM -IV -TR، ٢٠٠٠ م).

شخص آزارگر (كه غالبا مرد است)، با اختلال آزارگرى جنسى، از طريق افكار يا اعمالى كه در ديگران ايجاد رنج جسمى يا روان‌شناختى مى‌كند، به برانگيختگى جنسى قوى دست مى‌يابد. اين برانگيختگى جنسى، با غلبه، بريدن بدن، خفه كردن، ناقص العضو كردن و حتّى كشتن قربانى ايجاد مى‌شود.

اسم اين اختلال، از نام نويسنده مشهور «ماكوس دساد»- كه به منظور ارضاى ميل جنسى خود، ديگران را شكنجه مى‌داد-، گرفته شده است. افرادى كه به خيال‌پردازى ساديستى مى‌پردازند، غالبا مجسّم مى‌كنند كه قربانى جنسى خودشان را تحت كنترل كامل دارند و وى را با اعمال ساديستى خود مى‌ترسانند. بسيارى از آنان، اعمال آزارگرانه را روى شريك جنسى‌اى كه غالبا دچار آزارپذيرى جنسى (مازوخيسم) است، اجرا مى‌كنند. براى مثال، تعدادى از متجاوزان به عنف، ساديسم جنسى نشان مى‌دهند و در همه موارد، رنج واقعى يا تخيّلى قربانى برانگيزاننده آنهاست (كامر، ٢٠٠١ م). تخيّلات جنسى آزارگرانه، مانند تخيّلات جنسى آزارپذير، ممكن است كه ابتدا، در دوران كودكى ظاهر شود (جانسون‌[١] و بكر[٢]، ١٩٩٧ م).

فعّاليت‌هاى آزارگرانه، در اوايل بزرگ‌سالى گسترش مى‌يابند و الگوى آنها بلندمدت است. گاهى اوقات، فعّاليت‌هاى آزارگرانه، سطح بى‌رحمى يكسانى دارند؛ امّا در اغلب اين فعّاليت‌ها، با گذشت زمان، شدّت آنها نيز افزايش مى‌يابد.

آشكار است كه افراد با شكل‌هاى جديد اختلال، براى ديگران، خطرناك‌ترند.

[١].Jaoson ,B .R

[٢].Becker .J .V