تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٢٨٤ - پنجم پرهيز از افراط در عمل جنسى

موقعيت روانى- حيوانى برايشان فراهم مى‌سازد و آرامش و لذّت آنها (بويژه آرامش زن) را كاهش مى‌دهد و عوارضى هم بر بچّه‌اى كه در آن آميزش، نطفه‌اش منعقد شود، مى‌گذارد، آميزش درحال ايستاده است.

ازاين‌رو، پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مى‌فرمايد:

يا علىّ! لا تجامع امرأتك من قيام فإنّ ذلك من فعل الحمير فإن قضى بينكما ولد كان بوّالا فى الفراش كالحمير البوّالة فى كلّ مكان.[١]

اى على! در حالت ايستاده، با همسرت آميزش مكن كه اين، از عمل چهارپايان است. اگر آن‌چنان آميزش كنى و فرزندى از تو، به وجود آيد، قادر به كنترل ادرار خود نخواهد بود و مانند چهارپايان، در هر مكانى ادرار خواهد كرد.

پنجم. پرهيز از افراط در عمل جنسى‌

همان‌طور كه پرخورى (حتى در غذاهاى حلال)، نامطلوب است و باعث ايجاد چاقى و انواع بيمارى‌ها مى‌شود، افراط در عمل جنسى (حتى از راه مشروع) نيز نامطلوب است و عوارض سوء روانى و جسمى براى انسان دارد. لذا لازم است كه انسان، همان‌طور كه غذا خوردن و آشاميدن و خوابيدن خود را مقيّد مى‌كند، آميزش خود را هم بايد به ميزان معقولى قرار دهد و از افراط در آن بپرهيزد. پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مى‌فرمايد:

من أراد البقاء و لا بقاء، فليباكر الغداء و ليجوّد الحذاء و ليخفّف الرّداء و ليقلل مجامعة النّساء ...[٢]

كسى كه خواستار بقاى عمر است و البته هيچ‌كس هم جاويدان نيست، صبحانه را زود بخورد، كفش مناسب به پا كند، لباس را سبك كند و آميزش با زنان را كم كند.

اين امر، نشان‌دهنده آن است كه افراط در امور جنسى، سلامت روانى انسان را نيز به خطر مى‌اندازد و گاهى تا حدى پيش مى‌رود كه به نوعى بيمارى تبديل مى‌شود. اين‌

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٥٥٢؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٢٥٣؛ مكارم الأخلاق، ص ٢١٠.

[٢]. همان، ص ٢١٢.