تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٢٠٦ - سه - اظهار انزجار از عمل قبيح

مى‌فرمايد:

من أفضل الورع أن لا تبدى فى خلوتك ما تستحى من إظهاره فى علانيتك.[١]

بهترين نوع پرهيزكارى، آن است كه در خلوت خود نيز عملى را كه از آشكار كردن آن شرم دارى، انجام ندهى.

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله باتوجّه به اين‌كه يكى از نتايج مهم حيا، افزايش باور و معرفت يقينى فرد است، مى‌فرمايد:

استحى من اللّه استحياءك من صالحى جيرانك فإنّ فيها زيادة اليقين.[٢]

همان‌طور كه از همسايگان نزديك خود حيا مى‌كنى، از خدا نيز حيا كن؛ زيرا كه باعث افزايش باور و يقين تو مى‌گردد.

از آن‌جا كه حيا از خداوند آثار گران‌سنگى به همراه دارد، امام على عليه السّلام مى‌فرمايد:

أفضل الحياء استحياؤك من اللّه.[٣]

بهترين و بابركت‌ترين حيا، اين است كه از خداوند، حيا كنى.

حيا از خداوند، هميشه و در همه‌حال، با فرد است و اثر بازدارندگى از زشتى را براى فرد، به دنبال دارد. والدين بايد با تشريح اهميت و آثار حيا (همان‌طور كه نمونه‌هايى از آن احاديث نقل گرديد) آن را در نوجوان خويش درونى كنند تا در برابر انحرافات جنسى نيز مصونيت يابد.

سه- اظهار انزجار از عمل قبيح‌

ابراز ناراحتى والدين از رفتارهاى زشت، نوجوان را تحت‌تأثير قرار مى‌دهد و او را به پرهيز از انجام دادن آنها مى‌كشاند. ازاين‌رو، لازم است هنگامى كه نوجوان، مرتكب عملى قبيح شد، والدين، به روى او لبخند نزنند، يا حتّى سكوت نكنند كه از تأييد يا بى‌تفاوتى آنها، نوجوان، تصوّر مى‌نمايد كه عمل خوبى از او سرزده و يا كار خيلى زشتى از وى سرنزده؛ بلكه بايد از انجام دادن آن عمل، اظهار تنفّر و انزجار

[١]. ميزان الحكمة، ج ٣، ص ١٣٥٩، ح ٤٦٠١؛ عيون الحكم و المواعظ، ص ٤٧٢.

[٢]. مصباح الشريعة، ص ١٦٣؛ بحار الأنوار، ج ٧٨، ص ٢٠٠.

[٣]. غرر الحكم و درر الكلم، ج ٢، ص ٤٢١، ح ٣١١٢، ميزان الحكمة، ج ٣، ص ١٣٥٨، ح ٤٥٩١.