الصلاة في الكتاب و السنة - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٣ - فصل سى و يكم حقيقت نماز

راجع: الحديث ٢٥١ و ٢٥٢ و ٣٠٦.

٤٨٣. امام صادق عليه السلام: معناى سلام در پايان هر نماز، همان معناى امان است؛ يعنى هر كس فرمان خدا و سنّت پيامبرش را با فروتنى و افتادگى در برابر او، انجام دهد، از بلاى دنيا در امان و از كيفر آخرت رهيده است.

٤٨٤. عبد اللّه بن فضل هاشمى: از امام صادق عليه السلام معناى سلام دادن در نماز را

پرسيدم، فرمود: نشانه امان و پايان يافتن نماز است. گفتم: فدايت شوم اين چگونه است؟ فرمود: در ميان مردمان گذشته، هرگاه شخص تازه وارد بر آنان سلام مى‌داد، خود را از بديش در امان مى‌ديدند و اگر جواب سلام او را مى‌دادند، او نيز خود را در امان مى‌ديد. پس اگر سلام نمى‌داد، خود را در امان نمى‌ديدند و اگر جواب سلام را بر سلام دهنده، ردّ نمى‌كردند، او خود را در امان نمى‌ديد و اين خوى عرب بود. پس سلام دادن نشانه بيرون رفتن از نماز و حلال كردن گفتار است و امانى براى نماز از آنچه به آن وارد شده و تباهش ميكند. سلام نامى از نامهاى خداوند عز و جل است و آن از نمازگزار بر دو فرشته خدا كه بر او گمارده شده‌اند، داده مى‌شود.