الصلاة في الكتاب و السنة - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨ - فصل نهم مواظبت بر وقتهاى نماز
الفصل التاسع: المُحافَظَةُ عَلى أوقاتِ الصَّلاةِ
٩٢. سَعدُ بنُ أبي وَقّاص: سَأَلتُ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله عَن قَولِهِ: «الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ»[١٧٤] قال: هُمُ الَّذينَ يُؤَخِّرونَ الصَّلاةَ عَن وَقتِها[١٧٥].
٩٣. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مَن تَرَكَ صَلاتَهُ مُتَعَمِّدًا فَقَد هَدَمَ دينَهُ، و مَن تَرَكَ أوقاتَها يَدخُلُ الوَيلَ، و الوَيلُ وادٍ في جَهَنَّمَ كَما قالَ اللّهُ تَعالى في سورَةِ أرَأَيتَ: «فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ* الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ»[١٧٦].
٩٤. الإمام عليّ عليه السلام: لَيسَ عَمَلٌ أحَبَّ إلَى اللّهِ عز و جل مِنَ الصَّلاةِ، فَلا يَشغَلَنَّكُم عَن أوقاتِها شَيءٌ مِن امورِ الدُّنيا، فَإِنَّ اللّهَ عز و جل ذَمَّ أقوامًا فَقالَ: «الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ» يَعني أنَّهُم غافِلونَ استَهانوا بِأَوقاتِها[١٧٧].
٩٥. الإمام الباقر عليه السلام فيقَول اللّهِ عز و جل: «وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ»[١٧٨]: هذِهِ الفَريضَةُ، مَن صَلّاها لِوَقتِها عارِفًا بِحَقِّها لا يُؤثِرُ عَلَيها غَيرَها كَتَبَ اللّهُ لَهُ بَراءَةً لا يُعَذِّبُهُ، و مَن صَلّاها لِغَير وَقتِها غَيرَ عارفٍ بِحَقِّها مُؤثِرًا عَلَيها
غَيرَها كانَ ذلِكَ إلَيهِ عز و جل، فَإِن شاءَ غَفَرَ لَهُ و إن شاءَ عَذَّبَهُ[١٧٩].
فصل نهم: مواظبت بر وقتهاى نماز
٩٢. سعد بن ابى وقّاص: از پيامبر، درباره آيه «آنان كه در نمازشان سهلانگارند» پرسيدم. فرمود: آنان، كسانيند كه نماز را از وقتش به تأخير مىاندازند.
٩٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نمازش را عمدا ترك كند، دينش را نابود كرده است و هر كس در وقتش نخواند، در «ويل» داخل مىشود، و «ويل» درّهاى در جهنم است. همان گونه كه خداوند تعالى در سوره «أ رأيت» فرمود: «پس ويل براى نمازگزاران است، آنان كه از نمازشان غافلند»).
٩٤. امام على عليه السلام: هيچ عملى نزد خداوند، محبوبتر از نماز نيست. پس هيچ كار دنيايى شما را در وقت نماز به خود مشغول ندارد. كه خداوند گروههايى را سرزنش كرد و فرمود: «آنان كه از نمازشان غافلند» يعنى آنان غافل بوده، به وقت نمازها بىاعتنايى مىكردند.
٩٥. امام باقر عليه السلام درباره گفته خداوند عز و جل «و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مىكنند» فرمود: مقصود همين نماز واجب است كه هر كس آن در وقتش بخواند، حقش را بداند و كارى را بر آن مقدم ندارد، خداوند بىگناهيش را مىنويسد و عذابش نمىكند و هر كس در غير وقتش بخواند، حق نماز
را نداند و كارهاى ديگر را بر آن مقدم كند، سرانجامش با خداست، اگر خواست مىآمرزد و اگر خواست عذاب مىكند.
[١٧٤] الماعون: ٥.
[١٧٥] السنن الكبرى: ٢/ ٣٠٤/ ٣١٦٣، تفسير الطبريّ: ١٥/ الجزء ٣٠/ ٣١٣.
[١٧٦] جامع الأخبار: ١٨٥/ ٤٥٥.
[١٧٧] الخصال: ٦٢١/ ١٠ عن أبى بصير و محمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، تحف العقول: ١١٢.
[١٧٨] المؤمنون: ٩.
[١٧٩] دعائم الإسلام: ١/ ١٣٥، مجمع البيان: ١٠/ ٥٣٥ عن زرارة.