الصلاة في الكتاب و السنة - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٤ - ١٥/ ١٣ گريستن

٢٢٤. درباره گفته خداوند تعالى: «آنان كه در نمازشان فروتنند»: فروتنى، پايين انداختن نگاه در نماز است.

٢٢٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كسى كه در نمازش فروتنى نكند، نمازى ندارد.

٢٢٦. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه در نماز با ريشش بازى مى‌كند. پس فرمود: اگر دلش فروتن مى‌بود، اندامش نيز فروتن مى‌شد.

٢٢٧. انسان بايد در نمازش فروتنى كند، كه اگر كسى دلش براى خداى عز و جل فروتن باشد، اندامش نيز فروتن مى‌شود و با چيزى بازى نمى‌كند[٣٤٩].

٢٢٨. اينگونه نيست كه فقط نماز بخوانى و روزه بگيرى و صدقه بدهى، بلكه چنين بايد كه نماز با دلى پاك و عملى مقبول خداوند و خشوعى استوار باشد.

٢٢٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نگاهت را به سجده‌گاهت، بدوز.

٢٣٠. فروتن آن است كه به راست و چپش پى نمى‌برد، تنها به سجده‌گاهش مى‌نگرد.

٢٣١. امام باقر عليه السلام: نگاهت را به پايين فرو انداز و به سوى آسمان بالا مبر. بايد سجده‌گاهت درست روبروى چهره‌ات باشد.

١٥/ ١٣ گريستن‌

٢٣٢. امام صادق عليه السلام‌ به كسى كه پرسيده بود: آيا مرد در نماز مى‌گريد؟: بَه بَه‌

چه نيكوست، حتى اگر به اندازه سر مگس باشد.

[٣٤٩] در نقل تحف العقول چنين آمده است:« كه اگر كسى براى خدا در ركعتى فروتنى كند، در نماز با چيزى بازى نمى‌كند».