٦١٦. عنه صلى الله عليه و آله: إذا رَقَدَ أحدُكُم عَنِ الصَّلاةِ أو غَفَلَ عَنها، فَليُصَلِّها إذا ذَكَرَها، فَإِنَّ اللّهَ عَزَّ و جَلَّ يَقولُ: «أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي»[٨٨٠].

٦١٧. الإمام الباقر عليه السلام‌ لَمّا سُئِل عَن رَجُلٍ صَلّى بِغَيرِ طَهورٍ أو نَسِيَ صَلَواتٍ لَم يُصَلِّها أو نامَ عَنها: يَقضيها إذا ذَكَرَها في أيِّ ساعَةٍ ذَكَرَها مِن لَيلٍ أو

نَهارٍ[٨٨١].

٦١٨. عنه عليه السلام: أربَعُ صَلَواتٍ يُصَلّيهِنَّ الرَّجُلُ في كُلِّ ساعَةٍ، صَلاةٌ فاتَتكَ، فَمَتى ما ذَكَرتَها أدَّيتَها ...[٨٨٢].

٦١٩. الإمام الرضا عليه السلام: كُلُّ ما غَلَبَ اللّهُ عَلَيهِ، مِثلُ المُغمى عَلَيهِ الَّذي يُغمى عَلَيهِ في يَومٍ و لَيلَةٍ، فَلا يَجِبُ عَلَيهِ قَضاءُ الصَّلواتِ، كَما قالَ الصّادِقُ عليه السلام: كُلَّما غَلَبَ اللّهُ عَلَى العَبدِ فَهُوَ أعذَرُ لَهُ‌[٨٨٣].

فصل چهلم: قضاى نماز

٦١٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نمازى را فراموش كند يا خواب بماند، كفّاره‌اش آن است كه هرگاه به ياد آورد، بخواند.

٦١٦. هرگاه يكى از شما خواب ماند يا از نماز غافل شد، هرگاه به ياد آورد، آن را بخواند. كه همانا خداوند عز و جل مى‌فرمايد: نماز را براى ياد من به پا دار.

٦١٧. امام باقر عليه السلام‌ هنگامى كه از ايشان پرسيدند، مردى بى‌طهارت نماز خوانده و نمازهايى را فراموش كرده بخواند يا خواب مانده است‌ فرمود: هرگاه به ياد آورد در هر لحظه از شب و روز باشد آن‌ها را قضا مى‌كند.

٦١٨. انسان، چهار نماز را در هر زمان (كه بخواهد) مى‌خواند: نمازى كه از تو فوت شده است، پس هرگاه به ياد آوردى آن را به جا مى‌آورى ...

٦١٩. امام رضا عليه السلام: هر چه را خدا بر انسان چيره كند، مانند آن كه شب و روزى بيهوش بماند، قضاى نمازهايش بر او واجب نيست، همان گونه كه امام صادق عليه السلام فرمود: هر چه را خداوند بر بنده چيره كند، خود عذرش را مى‌پذيرد.

[٨٧٩] صحيح مسلم: ١/ ٤٧٧/ ٣١٥ عن أنس.

[٨٨٠] مسند ابن حنبل: ٤/ ٣٦٨/ ١٢٩٠٨ عن أنس، و الآية من سورة طه: ١٤.

[٨٨١] الكافي: ٣/ ٢٩٢/ ٣، التهذيب: ٢٣/ ٢٦٦/ ١٠٥٩ و ج ٣/ ١٥٩/ ٢، الاستبصار: ١/ ٢٨٦/ ١٠٤٦ كلّها عن زرارة.

[٨٨٢] الكافي: ٣/ ٢٨٨/ ٣، الفقيه: ١/ ٤٣٤/ ١٢٦٤، الخصال: ٢٤٧/ ١٠٧ كلّها عن زرارة.

[٨٨٣] علل الشرائع: ٢٧١/ ٩ عن الفضل بن شاذان.