الصلاة في الكتاب و السنة - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - فصل سى و ششم دعاهاى روايت شده در پى نماز
٥٣٧. الإمام الصادق عليه السلام: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ لِأَصحابِهِ ذاتَ يَومٍ: أرَأَيتُم لَو جَمَعتُم ما عِندَكُم مِنَ الثّيابِ و الآنيَةِ ثُمَّ وَضَعتُم بَعضَهُ عَلى بَعضٍ أ كُنتُم تَرَونَهُ يَبلُغ السَّماءَ؟ قالوا: لا يا رَسولَ اللّهِ، قالَ: أ لا أدُلُّكُم عَلى شَيءٍ أصلُهُ فِي الأَرضِ و فَرعُهُ فِي السَّماءِ؟ قالوا: بَلى يا رَسولَ اللّهِ، قالَ: يَقولُ أحَدُكُم إذا فَرَغَ مِن صَلاتِهِ الفَريضَةِ: «سُبحانَ اللّهِ و الحَمدُ للّهِ و لا إلهَ إلَّا اللّهُ و اللّهُ أكبَرُ» ثَلاثينَ مَرَّةً، فَإِنَّ أصلَهُنَّ فِي الأَرضِ و فَرعَهُنَّ فِي السَّماءِ، و هُنَّ يَدفَعنَ الهَدمَ و الحَرقَ و الغَرَقَ و التَّرَدّيَ فِي البِئرِ و أكلَ السَّبُعِ و ميتَةَ السّوءِ و البَليَّةَ الَّتي تَنزِلُ مِنَ السَّماءِ عَلَى العَبدِ في ذلِكَ اليَومِ، و هُنَّ الباقياتُ[٧٦٩].
٥٣٨. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: تَقولُ في دُبُرِ كُلِّ صَلاةٍ: اللّهُمَّ اهدِني مِن عِندِكَ، و أفِض عَلَيَّ مِن فَضلِكَ، و انشُر عَلَيَّ مِن رَحمَتِكَ، و أنزِل عَلَيَّ مِن بَرَكاتِكَ[٧٧٠].
٥٣٩. الإمام عليّ عليه السلام مِن دُعائِهِ بَعدَ الصَّلاةِ المَكتوبَةِ: اللّهُمَّ لَكَ صَلَّيتُ، و في صَلاتي ما قَد عَلِمتَ مِنَ النُّقصانِ و العَجَلَةِ و السَّهوِ و الغَفلَةِ و الكَسَلِ و الفَترَةِ و النِّسيانِ و الرّياءِ و السُّمعَةِ و الشَّكِّ و المُدافَعَةِ و الرَّيبِ و العُجبِ و الفِكرِ و التَّلَبُّثِ عن إقامَةِ كَمالِ فَرضِكَ، فَأَسأَلُكَ يا إلهي أن تُصَلّيَ عَلى مُحَمَّدٍ و آلِهِ، و أن تُحَوِّلَ نُقصانَها تَمامًا، و عَجَلَتي فيها تَثَبُّتًا و تَمَكُّنًا، و سَهوي تَيَقُّظًا، و غَفلَتي مُواظَبَةً، و كَسَلي نَشاطًا، و فَترَتي قرّةً، و نِسياني مُحافَظَةً، و مُدافَعَتي مُرابَطَةً، و ريائي إخلاصًا، و سُمعَتي تَسَتُّرًا، و شَكّي يَقينًا،
و رَيبي بَيانًا، و فِكري خُشوعًا، و تَحَيُّري خُضوعًا، فَإِنّي لَكَ صَلَّيتُ، و إلَيكَ تَوَجَّهتُ، و بِكَ آمَنتُ، و إيّاكَ قَصَدتُ، فَاجعَل لي في صَلاتي و دُعائي رَحمَةً و بَرَكَةً تُكَفِّرُ بِها سَيِّئاتي، و تُكرِمُ بِها مَقامي، و تُبَيِّضُ بِها وَجهي، و تُزَكّي بِها عَمَلي، و تَحُطُّ بِها وِزري، اللّهُمَّ احطُط بِها عَنّي ثِقلي، و اجعَل ما عِندَك خَيرًا لي مِمّا تَقطَعُ عَنّي.
الحَمدُ للّهِ الَّذي قَضى عَنّي فَريضَةً مِنَ الصَّلَواتِ الَّتي كانَت عَلَى المُؤمِنينَ كِتابًا مَوقوتًا، يا اللّهُ يا أرحَمَ الرّاحِمينَ[٧٧١].
٥٣٧. امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى به اصحابش فرمود: آيا اگر هر چه لباس و ظرف داريد گردآوريد و روى هم بنهيد، فكر مىكنيد به آسمان برسد؟ گفتند: نه اى پيامبر خدا، فرمود: آيا شما را به چيزى راهنمايى نكنم كه ريشهاش در زمين و شاخهاش در آسمان باشد؟ گفتند: چرا، اى پيامبر خدا. فرمود: هر يك از شما كه از نماز واجبش فارغ شد، سى بار بگويد: «و خدا پاك و منزّه است، سپاس براى خداست و جز خداوند، هيچ خدايى نيست و خدا بزرگتر است». همانا ريشه اينها در زمين و شاخه آنها در آسمان است. آنها خرابى، آتش، غرق شدن، در چاه افتادن، خوراك درنده شدن، مرگ بد و بلاى آسمانى را كه در آن روز بر بنده فرود ميآيد، دفع مىكنند و آنها ماندگارند.
٥٣٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در پى هر نماز مىگويى: خدايا از نزد خود مرا ره بنما و از فضل و بخششت بر من فرو ريز و از رحمتت بر من بگستر و از بركتهايت، بر من فرو فرست.
٥٣٩. امام على عليه السلام از دعاى ايشان پس از نماز واجب: خدايا، براى تو نماز گزاردم و حال آنكه مىدانى در نمازم، نقص و شتاب و فراموشى و غفلت و كسالت و سستى و از ياد بردن و ريا و خودنمايى و شك و دورى و گمان و عُجب و انديشه كردن و فروگداشتن از كمال واجبت، مىباشد. اى خداى من، از تو مىخواهم بر پيامبر و خاندانش درود فرستى و نقص نماز را به تمام، و شتابم را در آن به تأمل و استوارى و
فراموشىام را به بيدارى و غفلتم را به مواظبت و كسالتم را به نشاط و سستىام را به پايدارى و از ياد بردنم را به ياد داشتن و دوريم را به كشش و ارتباط و ريايم را به اخلاص و خودنمايىام را به پوشاندن و شكّم را به يقين و گمانم را به حجّت و انديشهام را به فروتنى و تحيّر و فروماندنم را به فرمانبردارى، تبديل فرمايى. همانا براى تو نماز گزاردم و به تو روى كردم و به تو ايمان آوردم و تو را قصد كردم. پس در نماز و دعايم، رحمت و بركت قرار ده كه زشتيهايم را بپوشاند و جايگاهم را گرامى دارد و رويم را سفيد گرداند و عملم را پاكيزه كند و بار گناهم را سبك گرداند. خدايا، با آنْ سنگينىام را سبك گردان و آنچه را نزد توست بهتر از آنچه از من مىبُرى، قرار ده.
سپاس خداوندى كه واجبى را از من ادا كرد كه از نمازهاى واجب و نوشته شده بر مؤمنان بود. اى خداوند، اى بخشندهترين بخشندگان.
[٧٦٩] ثواب الأعمال: ٢٦/ ٤، مكارم الأخلاق: ٢/ ٧٦/ ٢١٨٧، التهذيب: ٢/ ١٠٧/ ٤٠٦ نحوه، فلاح السائل: ١٦٥ نحوه كلّها عن أبي بصير، أعلام الدين: ٣٥٩، عوالي اللآلي: ١/ ٣٥٠/ ٢.
[٧٧٠] التهذيب: ٢/ ١٠٧/ ٤٠٤، أمالي الصدوق: ٥٥/ ٥، ثواب الأعمال: ١٩١/ ١ كلّها عن سلام المكّي عن الإمام الباقر عليه السلام، الفقيه: ١/ ٣٢٤/ ٩٥١، مكارم الأخلاق: ٢/ ٣٣/ ٢٠٧٤ كلاهما عن الإمام الباقر عليه السلام.
[٧٧١] البحار: ٨٦/ ٥٤/ ٦٠ عن الكتاب العتيق.