بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ، عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ٧ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ _ عَزَّ وَ جَلَّ_ لَمْ یَبْعَثْ نَبِیّاً إِلَّا بِصِدْقِ الْحَدِیثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ إِلی الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ.[١]

نمایه موضوعی

١. صداقت و راستگویی، ٢. امانت‌داری.

حدیث چهارم

... قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا٧: أَدْعُو لِوَالِدَیَّ إِذَا کَانَا لَا یَعْرِفَانِ الْحَقَّ، قَالَ: ادْعُ لَهُمَا وَ تَصَدَّقْ عَنْهُمَا، وَ إِنْ کَانَا حَیَّیْنِ لَا یَعْرِفَانِ الْحَقَّ، فَدَارِهِمَا، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ٦ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ بَعَثَنِی بِالرَّحْمَةِ لَا بِالْعُقُوقِ.[٢]

نمایه موضوعی

١. رحمت و مهر، ٢. نهی نافرمانی و سرکشی، ٣. اهمیت جایگاه والدین نزد فرزندان، ٤. مدارا در طول حیات والدین، ٥. دعا و صدقه پس از مرگ والدین.

حدیث پنجم

... لَمْ یُرْسِلْنِی اللَّهُ تَعَالی بِالرَّهْبَانِیَّةِ، وَ لَکِنْ بَعَثَنِی بِالْحَنِیفِیَّةِ السَّهْلَةِ السَّمْحَةِ، أَصُومُ وَ أُصَلِّی وَ أَلْمِسُ أَهْلِی، فَمَنْ أَحَبَّ فِطْرَتِی فَلْیَسْتَنَّ بِسُنَّتِی وَ مِنْ سُنَّتِیَ النِّکَاحُ.[٣]

نمایه موضوعی

١. شریعت رویگردان از غیر حق،٢. شریعت آسان‌گیر، ٣. شریعت بدون ضیق و تنگنا،

[١]. الکافی، ج٢، ص١٠٤؛ مشکاة الانوار فی غرر الاخبار، ص٤٦، ٥٢ و ١٧١؛ مجموعه ورام، ج٢، ص١٨٨. در کتاب الاختصاص روایت به این صورت عنوان شده است: «بعث الله مائة الف نبی... بصدق الحدیث و اداء الامانة» (الاختصاص، ص٢٦٣) و در کتابالکامل، روایت این گونه بیان می‌شود: «بعثنی الله بالصدق» (الکامل فی ضعفاء الرجال، ج٤، ص٢٥٦).

[٢]. الکافی، ج٢، ص١٥٩؛ مشکاة الانوار، ص١٥٩. در تعدادی از منابع، روایت با این مضمون عنوان می‌شود: «بعثت رحمة و لم ابعث عذابا» (شرح نهج البلاغه، ج١١، ص٢٢١؛ مناقب امیر المؤمنین، ج١، ص٤٨٦؛ کنز العمال، ج١١، ص٤٢٦؛ جامع الصغیر، ج١، ص٣٩٥).

[٣]. الکافی، ج٥، ص٤٩٤؛ مسند احمد، ج٥، ص٢٦٦؛ الامالی (طوسی)، ص٥٢٧؛ المجموع شرح المهذب، ج١١، ص٤٥٠ و ج١٤، ص٢٧٠؛ شرح نهج البلاغة، ج١٥، ص١٤٤؛ اعلام الدین فی صفات المؤمنین، ص١٩١؛ تذکرة الفقهاء، ج٢، ص٣٥٥؛ ج١، ص٨٧؛ المحصول فی علم اصول الفقه، ج٥، ص١٧٥؛ ج٦، ص٣١؛ مجمع الزوائد، ج٤، ص٣٠٢؛ ج٥، ص٢٧٩؛ عوالی اللئالی، ج١، ص٣٨١. در رجال الکشی، ص٥١٩، روایت به این صورت نقل شده است: «ما بعث الله محمدا و انبیاء قبله الا بالحنفیه...» و در المسائل الناصریات، ص٤٦، این گونه روایت نقل شده است: «بعثت علی الشریعة السهلة السمحة». در کنز العمال، ج٤، ص٣١٨، ج٣، ص٦٦٩ روایت این گونه بیان می‌شود: «بعثنی بالحنفیة السمحة دین ابراهیم»؛ الجامع الصغیر، ج١، ص٤٨٦؛ مجموعه ورام، ج٢، ص٥٤.