١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٦٠ - پژوهشی در روایات «ألفِ باب»

 

دسته دوم

در این گروه روایات _ که بیشتر روایات را در بر می‌گیرد _ از یک باب و یا یک کلمه و حرف چیزی ذکر نشده است، بلکه نخست، از تعلیم و تحدیث هزار باب علم و دانش سخن گفته شده است که از هر یک از آن هزار باب، هزار باب دیگر می‌جوشد. نمونه‌های از این دسته: «حدثنی بالف حدیث، یفتح کل حدیث الف باب».[١] «علم علیاً الف باب، یفتح کل باب الف باب؛[٢] به علی٧ هزار باب آموخت که هر یک باز کننده هزار باب است».

اعتبار سنجی و جایگاه روایات هر دسته

مجموعه روایات الف باب در چهار مصدر حدیثی مهم شیعه گرد آمده است؛ الکافی، بصائر الدرجات، الخصال و بحار الانوار منابعی هستند که می‌توان ادعا کرد نزدیک به تمامی این روایات را در برگرفته‌اند. بررسی روایات دو مصدر مهم و اصلی، یعنی الکافی و البصائر، اظهار نظر در میزان اعتبار این روایات را ممکن می‌سازد.

در «باب فیه ذکر الصحیفة و الجفر و الجامعة و مصحف فاطمة؟سها؟» کتاب الکافی، حدیثی از دسته دوم با این طریق آمده است:

عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد عن عبدالله بن حجال عن احمد بن عمر حلبی عن ابی بصیر قال دخلت علی ابی عبدالله....[٣]

علامه مجلسی این حدیث را صحیح می‌خواند.[٤] بررسی یک یک افراد سند نشان می‌دهد که عدۀ کلینی (عدة من اصحابنا) چه از احمد بن محمد بن عیسی اشعری باشد و چه از احمد بن محمد بن خالد برقی، موثق است. همچنین، علاوه بر وثاقت اعلایی احمد اشعری،[٥] خود احمد برقی نیز ثقه به حساب می‌آید.[٦] عبدالله بن حجال بجلی و احمد بن عمر بن ابی شعبة حلبی نیز توسط نجاشی توثیق شده‌اند.[٧]

همچنین کلینی در «باب الاشارة و النص علی امیرالمؤمنین٧ » به ایراد روایاتی با مضمون احادیث دسته دوم می‌پردازد. سند روایت سوم این باب _که با تفصیل به ادله قرآنی


[١]. بصائر الدرجات، ص ٢١٣؛ الخصال، ج٢، ص٦٥٢ با کمی تفاوت.

[٢]. الخصال، ج٢، ص٦٤٩.

[٣]. الکافی، ج١، ص٢٨٣، ح١.

[٤]. مرآة العقول، ج ٣، ص٥٤.

[٥]. شیخ القمیین و وجههم و فقیههم (ر.ک: رجال النجاشی، ص٨٢، شماره ١٩٨).

[٦]. همان، ص٧٦، شماره ١٨٢.

[٧]. همان،ص ٢٢٥، شماره ٥٨٩ و ص٩٨، شماره ٢٤٥.