دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٦ - ٢- میرزا کمال الدین محمّد فسایی
حزین در تاریخ خود (: ١٦٨) و تذکره خویش (: ١٢٣) نامی از او برده و گوید: من در خدمت او تحصیل نمودم، و او در هنگام محاصره اصفهان به سال ١١٣٤ در سنّ کهولت وفات یافت، و کتب زیر را از تألیفاتش نام می برد:
١- حاشیه بر معالم اصول ٢- رساله در حلّ شبهات کاتبی قزوینی ٣- شواهد مطوّل؛ و غیره.
و از اشعار او نیز چند بیتی نقل می کند که از آنهاست:
کسی که دل به تو ظاهر دهد سزاش این است ***بکُش بسوز که عاشق شدن جزاش این است
حزین گوید: از افاضل شاگردان علاّمی مسیح الانام فسایی بود. کاشف معضلات اوایل، و حلاّل غوامض مسائل بود. در علوم منقوله تتبعّ کامل، و در معقولات قسطی وافر حاصل نمود. (محلّ دفن او معلوم نیست)
٢- میرزا کمال الدین محمّد فساییابن معین الدین محمّد فسایی شیرازی معروف به میرزا کمالا.
در روضات الجنّات (: ٥١٩) و فارسنامه ناصری و ریحانه الادب (٦٣:٦) و دیگری کتب نام او به احترام و تجلیل یاد شده است.
مشارالیه داماد مجلسی اوّل (ملاّ محمد تقی) است، و خود عالمی فقیه، مفّسر، ادیب، و فاضل کامل بوده.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١- بیاض کمالی. در الذریعه (: ١٧٠) گوید: مجموعه نفیسی است که آن را