دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٤٦١ - میرزا جواد چهار محالی اصفهانی
از مدرسین و علمای اصفهان بوده، و عده ای در اصفهان در خدمتش تلمذ می نموده اند که از آن جمله است: شیخ محمد حسین بن میرزا محمد علی مقدس اصفهانی، و این شاگرد از استاد خود ثنای بلیغ می نموده و استاد در حدود سال ١٣٤٥ وفات یافته است. [١]
و شیخ محمد حسین نامبرده نیز از فضلای نجف به شمار می رفت، و در شوّال سال ١٣٨٦ در نجف وفات یافته، در آن ارض اقدس مدفون گردید.
حاج محمد جواد بید آبادی عارف سرجوییعارف و محقق، از مشایخ سلسله ذهبیّه در اصفهان، و دارای نفسی قدسی بوده، عده ای از بزرگان این شهر به او ارادت می ورزیده اند.
در ١٠ مه صفر سال ١٣٤٤ به سن قر یب به نود در کربلا وفات یافته، و هم آنجا مدفون گردید.
میرزا جواد چهار محالی اصفهانیدر جوانی به کرمان رفته و در آنجا متوطّن گشته و گوشه نشین و مسکنت گزین گردید، و همانجا در سال ١٢٣٣ وفات یافته. [٢]
وی از معاصرین حسین علی شاه عارف اصفهانی است.
شاعر و ادیب بوده و به نام خود تخلص می کرده، دیوانی دارد. [٣]
[١] نقباء البشر: ٣١٦.
[٢] طرایق الحقایق ١١٢:٣.
[٣] سال وفات او در تذکره اختر ١٢٢٣ و در سفینه المحمود ١٢٣٠ ذکر شده و تاریخ مذکور در متن کتاب نادرست است.