دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٢٢٦ - ابیوردی
جدّ مادری صاحب عنوان، از مشایخ صوفیه، و بزرگان عرفا است. قبرش در محله خواجوی قدیم بوده، و اکنون کوچه ای به نام او معروف است، و تا این اواخر قبر در جنب مسجد، باقی بوده است، و نام او را گاهی احمد بن یوسف نوشته اند و غلط است.
وی محمد بن یوسف بن معدان بن یزید بن عبدالرحمن ثقفی بناء متوفی در ٣٨٦، عارف صوفی مستجاب الدعوه از بزرگان صوفیه است. کتبی در تصوّف تألیف نموده. [١]
ابیوردیابو المظفّر محمد بن احمد بن محمد ادیب شاعر لغوی، در علوم لغت و ادب و حدیث و انساب و اخبار عرب و بسیاری از علوم دیگر، وحید عصر، و فرید دهر خود بوده.
کتب زیر از تألیفات اوست: [٢]
١- الانساب ٢- تاریخ ابیورد ٣- تاریخ نساء ٤- تعله المشتاق ٥- الدره الثمینه ٦- طبقات العلوم ٧- قبسه العجلان فی نسب آل ابی سفیان ٨- المجتبی من المجتبی ٩- المختلف و المؤتلف ١٠- دیوان اشعار مطبوع.
وفات صاحب عنوان در روز ٥ شنبه ٢٠ ربیع الاول سال ٥٠٧، ما بین دو نماز، به مرگ فجأه و یا مسموعاً در اصفهان روی داده است.
[١] اخبار اصفهان: ٢٢٠:٢.
[٢] ریحانه الادب ٣٦:١.