دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٦٣ - میر محمد باقر داماد
ابن شمس الدین محمد حسینی استر آبادی.
عالم فاضل حکیم فیلسوف ادیب شاعر متخلص به «اشراق».
چون پدرش داماد محقق کرکی بوده به داماد شهرت یافته، و این لقب در صاحب عنوان و احفادش تاکنون باقی مانده است.
در جمیع علوم از معقول و منقول و فقه و حدیث و رجال و بالاخص حکمت، از اساتید مسلم به شمار می رفته. [١]
کتب زیادی تألیف فرموده که از آن جمله است: ١- اربعه ایام ٢- الافق المبین ٣- امانت الهی، در تفسیر آیه امانت ٤- انموزج العلوم ٥- ایقاظات ٦- تفسیر سوره اخلاص ٧- حبل المتین، در حکمت ٨- خلق الاعمال ٩- دیوان اشعار ١٠- الرواشح السمائیّه ١١- الصراط المستقیم، در حکمت ١٢- قبسات، در حکمت، و ٣٨ مجلّد دیگر.
وفاتش در سال ١٠٤٠ مابین کربلا و نجف در راه واقع شده، قبرش در نجف، و ماده تاریخ وفاتش: «عروس علم دین را مرده داماد» می باشد، [٢]، و تاریخ های: «الرضی» و «الراضی» که به ترتیب ١٠٤١ و ١٠٤٢ می شود اشتباه است. [٣]
[١] رجوع شود به: حکیم استر آباد نوشته دکتر سید علی موسوی بهبهانی.
[٢] در متن به صورت: عروس علم و دین را مرد داماد آمده که ١٠٤١ می شود و غلط است.
[٣] ریحانه الادب: ٦٢:٦، روضات الجنات: ١١٤، قصص العلماء: ٣٣٣.