دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٦٩ - ابوالفتح سامانی
عبدالجبار بن عبدالله بن برره اردستانی اصفهانی، در شهر ربیع الاول سال ٣٧٨ متولد، و در محرم سال ٤٦٨ در اصفهان وفات یافته، از ثقات محدثین و بزرگان روات به شمار می رود. [١]
ابوالفتح سامانیابوالفتح شاعر سامانی، فرزند بابا خان، متخلّص به «دهقان» ملقّب به «سیف الشعراء» ادیب فاضل، و شاعر ماهر بوده، در انواع فنون سخن، از قصیده و غزل مهارت داشته، [٢] و بیشتر غزل می گفته است.
شرح حال نسبتاً مفصلی از او در مقدّمه دیوانش که به نام شکرستان است به قلم دانشمند محترم آقای عبدالحسین سپنتا (شاعر و ادیب گرانمایه معاصر) به طبع رسیده است، طالبین مراجعه نمایند.
آثار او عبارت است از: ١- شکرستان ٢- مثنوی سلیمان و بلقیس، شامل هفتصد بیت ٣- هزار و یکشب، که نظم الف و لیل می باشد، در حدود هفتاد هزار بیت، که شاهکار ادبی اوست و به طبع رسیده است.
دهقان در حدود سال ٥-١٢٦٧ متولد، و در ١٣٢٦ در قریه سامان وفات یافته، و همانجا مدفون گردید.
میرزا ابوالقاسم ذوقی در تاریخ وفات او گوید:
در حدیقه ها بارم لاله کار شد دهقان ***مرغ طبع ذوقی خواند مصرعی به تاریخش
[١] آتشکده اردستان ٢٦٢:٢.
[٢] تاریخچه شعرای چهار محال: ٨٦.