دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٢٨ - ابن لره (لزه)
بالاخره به سال ٤٠٦ وفات یافته، و علت آن را مسموم شدن در مراجعت از غزنه نوشته اند، و پس از فوت در حیره مدفون گردیده و قبرش معروف است.
تعداد تألیفاتش را در اصول دین و اصول فقه و معانی قرآن حدود یکصد جلد نوشته اند.
از کلمات اوست که گوید: گرفتاری عیال نتیجه متابعت شهوات حلال است پس چه گمان می کنی در پیروی از شهوات حرام؟ [١]
ابن اللبان١- ابو المکارم احمد بن محمد بن اللبان اصفهانی. [٢]
٢- ابو محمد عبدالله بن محمد بن عبدالرحمن بن احمد اصفهانی، از مشاهیر فقهای شافعی و محدثین است که در بغداد و اصفهان و مکه از اکابر دانشمندان استماع حدیث نموده [و از مشایخ خطیب بغدادی است]، خطیب گوید که قرآن را در پنج سالگی حفظ نموده، [٣] در جمادی الآخره سال ٤٤٦ در اصفهان وفات یافته، کتاب الروضه از تألیفات اوست.
ابن لره (لزه)١- ابو عمرو بندار بن عبدالحمید لغوی، از بزرگان علم لغت و ادب است.
[١] الکنی و الالقاب ٣٦٨:١.
[٢] منتخب المختار: ١١٩.
[٣] ریحانه الادب ١٧٩:٨ و تبیین کذب المفتری: ٢٦١.