دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٥٠٦ - میر سید حسن مدرس
کتب زیر از اوست:
١- تاریخ دخانیّه ٢- تقریرات استادش ٣- رساله در قاعده «الناس مسلطون علی اموالهم» در نهایت بسط وجودت؛ و غیره.
میر سید حسن مدرسفرزند میر سید علی بن محمد باقر. عالم محقق جلیل، از اعاظم علما و محققین. در ١٢١٠ در اصفهان متولد شده، [١] در اصفهان نزد پدر خود و دیگران کمی تحصیل نموده، بعداً در کربلا خدمت شریف العلماء (ملا محمد شریف بن حسن علی آملی مازندرانی متوفی در ١٢٤٥) و در نجف نزد صاحب جواهر و حاجی کلباسی (قبل از معاودت به ایران) و عده ای دیگر تلمذ فرموده، پس از مراجعت به اصفهان نزد شیخ محمد تقی رازی، و شیخ محمد حسین صاحب فصول و آخوند ملا علی نوری تحصیل نموده، [٢] و با سید محمد حسن مجتهد سابق الذکر هم درس و هم مباحثه بوده، و این رفاقت دوستی تا هنگام وفات برقرار بوده، و به موجب حدیث «الحبّ و البغض یتوارثان» در اولاد آنان تاکنون دوستی برقرار است.
در زمان حیات استاد خود حاجی کلباسی در اصفهان حوزه درس و بحث و افاده و استفاده تشکیل داده، و عده ای کثیر از فضلا و مجتهدین به درس او حاضر شده، و از نظر حسن تقریر و کثرت مطالب به «مدرّس»
[١] رجال اصفهان: ١٥٣، روضات الجنات: ١٨٢.
[٢] الکرام البرره: ٣٣٤، ریحانه الادب ٢٦٧:٥.