دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٢٩٤ - افندی
کتب زیر از اوست:
١- تسدید القواعد، در شرح تجرید العقاید خواجه نصیر الدین طوسی. ظاهراً سومین شرحی است که بر کتاب تجرید نوشته شده است. صاحب عنوان به مناسبت این شرح به اصفهانی شارح تجرید معروف است، و شرحش را شرح قدیم گویند، و شرح ملا علی قوشجی را شرح جدید نامند. ٢- تفسیر قرآن ٣- شرح جاجبیه ٤- شرح طوالع الانوار بیضاوی ٥- شرح مختصر ابن حاجب ٦- شرح مطالع الانظار، در منطق ٧- شرح منهاج بیضاوی ٨- شرح قصیده در عروض ٩- کتابی در فقه، ناقص؛ [١] و غیره.
در فهرست کتابخانه فیضیّه قم (٤٣٤:٣) گوید: «اصفهانی» بدون قید، در کلمات حکما و متأخرین از اصولیین بر او اطلاق می شود، و بسیار خوش خط و تند نویس بوده است.
افندیافندی لغت ترکی است به معنای مصاحب بزرگ و رئیس، و بر عده ای از بزرگان [٢] اطلاق می شود، و در بین علمای شیعه مقصود از افندی:
میرزا عبدالله بن عیسی بیک بن محمد صالح بن میر محمد بیک بن جعفر بیک جیرانی تبریزی اصفهانی.
[١] طبقات الحنفیه، روضات الجنات: ٧٥٣، ریحانه الالدب ٢٤٩:٣.
[٢] مقتبس الاثر ٢٤٥:٥.