دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٢١٥ - میرزا ابو المعالی محمد کلباسی
وفاتش در سال ٢٥٨ روی داده است. (محلّه مجاور مقبره را در شیخ گویند).
حافظ امام عبدالرحمن بن سعید بن عبدالصمد شهرستانی (از ثقات محدثین اصفهان) مرید و شاگرد او بوده است.
میرزا ابو المعالی محمد کلباسیفرزند مرحوم [آیه الله] حاج محمد ابراهیم.
عالم فاضل محقق، مجتهد جامع، فقیه اصولی، جامع معقول و منقول، از اکابر علما و مجتهدین، محقق مدقق و دقیق الفکر، کثیر التتبع، در غایت زهد و تقوی؛ درباره زهد و ورع ایشان بین الخواص و العوام حکایاتی منقول است که همگی دلالت بر عظمت مقام او می کند.
در شب ٤ شنبه ٧ شعبان ١٢٤٧ متولد، و شب ٤ شنبه ٢٧ ماه صفر المظفر سال ١٣١٥ وفات یافته، در تخت فولاد، در تکیه ای مخصوص مدفون گردید.
در تذکره القبور درباره او فرماید: مجلس آن مرحوم، مصداق حدیث حواریین و عیسی (علیه السلام) بود که عرض کردند: من نُجالس؟ فرمود: مَن یُذَکّرکم الله رؤیته، و یزیدکم فی العلم منطقه، و یرغّبکم فی الآخره عمله. [١]
در اصفهان خدمت آقا میر سید حسن مدرس تحصیل نموده. کتاب و رسائل زیادی تألیف فرموده که از آن جمله است:
١- استخارات ٢- الاستشفاء بالتربه [مطبوع] ٣- الاستجاریّه ٣- الاستجاریّه ٤- الاسرافیّه ٥- بشارات، در اصول، سه مجلد ٦- تعارض استصحاب و الصاله الصحه
[١] رجال اصفهان: ٤٠.