دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٢ - آخوند
صاحب عنوان: محمّد باقر شریف آتشی شیرازی نام داشته، از خطّاطین مشهور اصفهان در قرن سیزدهم هجری است که در برخی از مساجد این شهر من جمله: مسجد قریه گز، و مسجد سیّد، و مسجد شاه، از سال ١٢٥١ تا ١٢٦١ کتیبه هایی به خطّ ثلث زیبا از او باقی است، و سنگ برخی از قبور تخت فولاد نیز به خطّ مشارالیه می باشد.
کتیبه مسجد رکن الملک در تخت فولاد، و کتیبه مسجد رحیم خان، از کتیبه مسجد سیّد گرده برداری شده است، که سال آن ١٣٠٤ و ١٣١١ می باشد که سال بنا و نصب کاشی می باشد.
چنان که در برخی از کتیبه های مسجد سیّد نیز دو تاریخ دارد، یکی تاریخ نوشتن کتیبه، و دیگری تاریخ نصب کاشی.
سال فوت و مدفن و دیگر گزارش زندگی او فعلاً بر نگارنده مجهول است.
آخونددر کتاب مکارم الآثار (٢٩:١) به نقل از حبیب السیر گوید: آخوند ظاهراً واو آن معدوله، و الف بعد از آن مکتوبه غیر ملفوظه باشد که این ایام غیر مکتوبه نیز شده است، و به صورت آخوند نوشته، و به واو معروف تلفّظ می شود، و خود واضح است که این کلمه مشتق از خواندن فارسی، و ظاهراً به صرف نظر از الف ممدوده در اوّل، صیغه مفرد مغایب از فعل ماضی باشد (سوّم شخص مفرد ماضی مطلق) و مقصود، استاد درس است که بر شاگردان چیزی را خوانده باشد.