دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٤٠٤ - میرزا محمد باقر مدرس
بوده، سپس مدت ده سال در اعتاب مقدسه محضر علمای آن سامان کسب فیوضات نموده، و در آنجا خدمت میرزا محمد حسن شیرازی و جمعی دیگر درس خوانده، تا به مقامات عالیه اجتهاد نایل شده است.
در ١٣٠٥ به امر استاد به اصفهان مراجعت نموده، حوزه درس تشکیل داده، [١] و عده ای نیز از مجلس درس او مستفیذ می شدند.
مجموعه ای از چندین رساله از رسائل تألیفی او به نام «الرسائل التقویّه فی المسائل الفقهیّه» به طبع رسیده، و آنها عبارت است از: ١- رساله در بیان وجه ممیز بین حق و حکم ٢- رساله در صلاه مسافر ٣- رساله در منجزات مریض ٤- رساله در قاعده من ملک شیئاً ٥- رساله در ماهیت اجاره.
میر سید حسن مدرسفرزندش: مرحوم آقا میر سید حسن، عالم و فاضل، از شاگردان پدر خود، و آقا سید محمد باقر درچه ای، و آقا سید مهدی درچه ای، و آخوند کاشی بوده، و در مسجد رحیم خان امامت می فرمود، و به زهد و تقوا و ترک دنیا و اعتراض از مردم معروف بود.
پس از وفات [در شب جمعه ٥ جمادی الثانی ١٣٧٢]، در بقعه مسجد رحیم خان مدفون گردید.
میرزا محمد باقر مدرسفرزند دیگر ایشان: مرحوم آقا میرزا محمد باقر، عالم فاضل، از ائمه
[١] نقباء البشر: ٢٥١.