دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٨٩ - (میرزا علی محمد خان نظام الدوله)
فاضل و صالح و سخیّ و بخشنده بوده، و مجموعه کمالات صوری و معنوی؛ به عربی و فارسی شعر می سروده، و به نظم و نثر رسائلی نگاشته، در حدود سال ١٣١٠ در طهران وفات یافته، در حضرت عبدالعظیم مدفون شد. [١]
(میرزا علی محمد خان نظام الدوله)در ١٢٢٢ در ایران متولد شد، و در اصفهان و طهران تحصیل علوم نموده، در سال ١٢٤٧ به اتفاق پدر به نجف اشرف مهاجرت نموده، و به تکمیل علوم و تهذیب نفس و تألیف و تصنیف پرداخته، در فقه و اصول و حدیث و رجال [٢] و علوم ادبی و ریاضیات مهارت داشته، قریب ١٨ مجلد کتاب تألیف نموده که از آن جمله است: ١- البرهان ٢- تقریرات ٣- دیوان شعر، به عربی و فارسی ٤- رساله در اصول فقه ٥- رساله در شبهه محصوره و آب مضاف، به طبع رسیده ٦- رساله در امامت ٧- سلافه الوزراء، در معنی ولایت به طریق اهل تصوّف و عرفان، به نظم و نثر، مطبوع ضمن فوائد البهائیّه ٨- شهاب الثاقب، در ردّ صواعق ابن حجر ٩- کشف الابهام، در فقه. ١٠و١١- دو کتاب در رجال ١٢- کتابی در نحو و صرف ١٣- کتابی در ترجمه ١٩ نفر از بزرگان اهل سنّت، و رد بر آنها از کتب اهل سنّت
[١] در ماضی النجف و حاضرها (٤٨٢:٣) گوید: احد رجال العصر و نوابغ الدهر علماً و فضلاً و تقوی و صلاحاً... بل من احد حسنات الدهر التی عقم عن انتاج مثلها.
[٢] ماضی النجف و حاضرها ٤٩٠:٣.