دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٣٤ - ابن منده
طب ٧- نهایه الاختصار ٨- نقض الجاحظ؛ و غیره.
در سال ٤١٠ هجری وفات یافته است. [١] از پزشکان بیمارستان عضدی بغداد است.
٢- عبدالرحمن بن مندویه، شاعر و ادیب، مؤلف الشعر و الشعراء. [٢]
٣- ابو محمد عبدالله بن محمد بن مندویه بن حجاج بن مهاجر شروطی اصفهانی.
٤- محمد بن عبدالرحمن طبیب، در محاسن اصفهان وی را از متقدمین فضلای اصفهان می شمارد.
٥- محمدبن مندویه طویل، قبل از ٣٠٠ هجری وفات یافته است.
٦- محمد بن مندویه غزال، محدث، از یحیی بن حاتم عسکری نقل احادیث می کند.
٧- ابو عبدالله محمد بن مندویه بن حجاج بن مهاجر، شاعر و طبیب.
ابن مندهشهرت جماعتی کثیر از محدثین و مشایخ روایت و علمای اخبار در قرن چهارم و پنجم هجری در اصفهان می باشد که به بنی منده معروفند. ذیلاً به نام برخی از آنها اشاره می شود.
١- ابو الطیب بن منده، از نحویین است که در محاسن اصفهان وی را از متقدمین نام می برد.
[١] ادباء الاطباء ٣٩:١، ریحانه الادب ٢٣٣:٨.
[٢] اخبار الحکماء: ٢٨٥.