دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٣٢ - سید محمد باقر حسینی منجم
خراسانی منجّم (شجره نسب او را تا امام (علیه السلام) در کتاب سادات اصفهان مرقوم داشته اند) از سادات اعلی درجات صحیح النسب محالّ گناباد خراسان بود، منصب منجم باشی گری آقا محمد خان قاجار را داشته، از خراسان قطع علاقه نموده، در اصفهان متوطن شده، و پس از فوت، در یکی از تکایای این شهر مدفون گردیده است. [١]
فرزندش: میرزا سید محمد حسین منجم فتح علی شاه قاجار بوده، و احکام موافق در نجوم می نموده، در اصفهان وفات یافته، جنازه اش را به عتبات عرش درجات انتقال داده اند. [٢]
فرزندش: میرزا سید محمد باقر عالم فاضل ادیب، در علم طب کتب عدیده نگاشته، و در نجوم نیز احکام مطابق واقع می نمود. هر هفت خط را استادانه می نوشت. در اصفهان روزگار می گذرانید. اوایل این دولت (سلطنت ناصر الدین شاه) در طهران به مرض وبا درگذشت، و در سر قبر آقا مدفون گشت. [٣] [سه برادر او بعداً ذکر می شوند.]
از آثارش زیج اصفهان است که به فارسی تألیف نموده [٤] و از روز نوروز ١١٩٧، مطابق ١٤(١٣) جمادی الاولی سال ١٢٣٣ شروع نموده است. [٥]
اولاد و احفاد میرزا بدیع الزمان فعلاً در اصفهان و طهران ساکن، و از خاندان های اصیل، و به علم و دیانت مشهور، و به نجومی و منجّمی معروفند. ذیلاً به نام چند نفر از آنان اشاره می شود:
[١] المآثر و الآثار: ٢٥٥.
[٢] المآثر و الآثار: ٢٥٥.
[٣] المآثر و الآثار: ٢٥٥.
[٤] الذریعه ٨٢:١٢.
[٥] نسخه خطی کتاب مصابیح الانوار از تألیفات او در کتابخانه ملک موجود است.