دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٦٨ - ابو غریب اصفهانی
احمد بن محمد بن ابی القاسم بن منصور، رودباری.
و ابن اثیر در کامل التواریخ ضمن وقایع سال ٣٢٢ گوید: در این سال، ابو علی محمد بن احمد بن قاسم رودباری وفات یافت؛ و ٣٢٣ نیز گفته شده است.
در قریه بابا شیخ علی در لنجان اصفهان، امام زاده ای است که در لوح آن نوشته است: «فضل علی بن احمد بن محمد حنفیّه» و در بیرون بقعه بر دیوار کتیبه سنگی نصب است بدین عبارت: «توفیق یافت در عمارت این بقعه متبرکه عارف معارف ربانی بابا شیخ علی رودباری رحمه الله علیه، عزّت و رفعت پناه شهسوار بیک ابن مرحوم مهتر علی کوچک فی ١٠٤٤».
در تذکره الاولیاء (٢٣٩:٢) گوید: در مرو مقیم بود.
و در روضات الجنات از رساله قشیری نقل شده که از بغداد به مصر اقامت نمود، و در آنجا سنه ٣٢٢ وفات یافت.
نگارنده را عقیده بر آن است که مدفون در قریه مزبور: ابوعلی رودباری معاصر جنید و دیگران نبوده، و ظاهراً یکی از عرفای قرن هفتم یا هشتم باشد.
ابو غریب اصفهانیاز عرفا و صوفیّه اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم بوده، و در طرطوس زندگی می نموده است. [١]
[١] نامه دانشوران: ٤١١:٤.