دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٤٨٢ - میر سید حسن مدرس قمیشه ای
ابن احمد بن حسن بن احمد بن محمد مهره.
از مشایخ علم قرائت و تجوید و حدیث در اصفهان بوده، در ٤١٩ متولد، و در ذیحجّه ٥١٥ وفات یافته است.
میر سید حسن مدرس قمیشه ایابن سید اسماعیل بن میر عبدالباقی بن میر عابدین طباطبائی.
عالم مجاهد جلیل، و مجتهد سیاسی، جامع معقول و منقول، فقیه متکلم. اصل ایشان از سرایه از دهات کچویه بلوک [١] اردستان می باشد، به شهرضا منتقل شده و میر عبدالباقی در آنجا از دنیا رفته و مدفون شده است.
مدرس در حدود سال ١٢٨٧ در سرایه متولد گردیده، و در نزد پدرش که از افاضل خطبا [٢] و فضلا بوده مقدمات علوم را بیاموخته، در شش سالگی به اتفاق خاندانش به شهرضا منتقل گردید. در حدود ١٣٠٨ پدرش وفات یافته است.
مشارالیه مدت سیزده سال در اصفهان نزد فضلای این شهر مانند: میرزا عبدالعلی نحوی، و جهانگیر خان قشقائی، و آخوند کاشی، و آقا محمود مغنی و دیگران تحصیل نموده، و مدت هفت سال در نجف به درس آقا سید محمد کاظم یزدی، و آخوند خراسانی، و ملا علی نهاوندی حاضر شده، سپس به اصفهان مهاجرت نموده، و در مدرسه جدّه سکونت کرده، و در فقه و اصول به تدریس اشتغال داشته.
[١] آتشکده اردستان ٣٠٠:٢.
[٢] نقباء البشر ٣٨٢:١.