الْقِيامَةِ بِعُلَماءِ أُمَّتي وَ عُلَماءُ أُمَّتي كَسائرِ أَنْبياءِ قَبْلي. [١] در دوره قيامت به علماى امتم افتخار و مباهات خواهم كرد، و علماى امت من مثل ساير انبياى سابقند. اين روايت هم از مؤيدات مطلب ما است.

در. مستدرك. [٢] روايتى از. غرر. [٣] نقل مى‌كند به اين مضمون:

الْعُلَماءُ حُكَّامٌ عَلَى الْنَّاسِ. [٤] علماء حاكم بر مردمند. و به لفظ. حكما على الناس. نيز نقل شده ولى به نظر مى‌آيد كه صحيح نباشد. گفته شد كه در خود. غرر. به صورت. حكام على الناس. بوده است. اين روايت هم اگر سندش معتبر بود [٥] دلالتش واضح و يكى از مؤيدات است. روايات ديگرى هست كه مى‌توان براى تائيد ذكر كرد.

از جمله اين گونه روايات، (روايت تحف العقول). [٦] است تحت عنوان. مجارى الامور و الاحكام على ايدى العلماء. اين روايت از دو قسمت تشكيل يافته: قسمت اول روايتى است از حضرت سيد الشهداء (ع) كه از امير المؤمنين على ابن ابى طالب (ع) نقل فرموده در باره. امر بمعروف و نهى از منكر. و قسمت دوم نطق حضرت سيد الشهداء است در باره. ولايت فقيه. و وظائفى كه فقها در مورد مبارزه با ظلمه و دستگاه دولتى جائر به منظور تشكيل حكومت اسلامى و اجراى احكام دارند. اين نطق مشهور را در. منا. ايراد و در آن علت جهاد داخلى خود را بر ضد دولت جائر اموى تشريح فرموده است. از اين روايت دو

[١] جامع الاخبار، ص ٣٨، فصل بيستم.

[٢] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، از ميرزا حسين بن ميرزا محمد تقى بن ميرزا على محمد طبرسى نورى (١٣٢٠ ه. ق.) كه در آن حدود ٢٣٠٠٠ حديث گرد آورده است. وى اين تاليف خود را به عنوان تكمله وسائل الشيعه، به ذكر احاديثى كه در آن كتاب نيامده اختصاص داده است. كتاب بر اساس ترتيب وسائل تنظيم شده، و مولف فهرستى مفصل و خاتمه‌اى در علم رجال و درايه بر آن افزوده است.

[٣] غرر الحكم و درر الكلم من كلام على بن ابى طالب از ابو الفتوح عبد الواحد بن محمد بن عبد الواحد بن محمد آمدى، (٥١٠ ه. ق.) حاوى مواعظ و كلمات قصار حضرت على (ع) كه به ترتيب حروف الفبا مرتب شده است.

[٤] غرر الحكم و درر الكلم. فصل اول، حديث ٥٥٩. مستدرك الوسائل. ج ١٧، ص ٣١٦،" كتاب القضا"،" ابواب صفات القاضي"، باب ١١، حديث ١٧.

[٥] روايت از غرر الحكم نقل شده است و روايات اين كتاب همگى مرسل است.

[٦] تحف العقول فيما جا من الحكم و المواعظ عن آل الرسول جمع‌آورى شده توسط ابو محمد حسن بن على بن حسين بن شعبه حرانى حلبى، از علماى قرن چهارم و از مشايخ شيخ مفيد و معاصر شيخ صدوق. الذريعه: ج ٣، ص ٤٠٠.