آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠١ - تعبير قرآن درباره آسمان

اين موجودی که نامش جن است و به واسطه همان عنصر خاص خودش در «لحظه» میتواند عالم مادی را طی کند، با اينکه از نظر انديشه و روح پايينتر از انسان است، از نظر جسم از انسان خيلی قويتر و نيرومندتر است. از قرآن استنباط میشود که اينها خود را تا نزديکترين آسمانها هم میرسانند و آن آسمانها مقر ملائکه است، به اين معنا که ملکوتِ آن آسمانها مقر ملائکه است. اينها گاهی چون میتوانند خودشان را تا آن افق نزديک کنند میتوانند از يک سلسله خبرها آگاه بشوند. بعد از قضيه بعثت حضرت رسول، اينها ديدند يک دگرگونی در آن آسمانها پيدا شده، يعنی نمیگذارند نزديک بشوند و اگر بخواهند نزديک بشوند اينها را با شهاب میرانند. البته گفتهاند کلمه شهاب کنايه است، يعنی با يک نيرويی اينها را میرانند. اينها گفتند ما ديديم که وضع در آنجا برای ما دگرگون شده، ديگر ما را به آن نزديکيها راه نمیدهند ولی با خود فکر میکرديم آيا شری برای مردم زمين اراده شده است يا خيری؟ نمیدانستيم که منشأ اين جريان شری است يا خيری؟ حالا فهميديم که يک خير سبب اين کار بوده است وَ انّا لَمَسْنَا السَّماءَ ما آسمان را لمس کرديم، يافتيم او را که پر شده است از نگهبانان و از شهابها، يعنی برای ما ديگر امکان نزديکی در آنجا نيست.

وَ انّا کنّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ ما قبلًا آن نزديکيها مینشستيم و استراق سمع میکرديم يعنی از جريانها به نحوی آگاه میشديم اما فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْانَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً حالا اگر کسی بخواهد در مقام استماع بر بيايد با شهابی که در کمين است او را میرانند.وَ انّا لا نَدْری ا شَرٌّ اريدَ بِمَنْ فِی الْارْضِ امْ ارادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً نمیدانيم- يعنی نمیدانستيم و حالا فهميديم قضيه چيست- که آيا اين جريان از شری برای مردم حکايت میکند يا از خيری. و صلّی اللَّه علی محمّد و آله الطاهرين.