آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧١ - رابطه ميان انسان و جريانهای عالم

زمان دارد؛ يعنی واقعاً يک رابطهای است ميان انسان که عاليترين محصول و مقصود اين عالم است و جريانهای عالم. اجزاء عالم با همديگر ناپيوسته نيست، ما و زمين به يکديگر پيوسته هستيم و اين آسمانها و همه چيز به همديگر پيوسته است. اينها را انسان تا نبيند باور نمیکند.

مثلًا با چه منطقی انسان میتواند باور کند که بچه از اين طرف به دنيا بيايد، در پستان مادر شير پيدا بشود؟ اين به علت پيوستگی است که خدای متعال قرار داده.

همان که بچه را به دنيا میآورد پستان را هم اين جور ساخته است که شير بيرون بدهد. بچه يک حيوان وقتی که با مادر خودش حالت ناموافق داشته باشد، مادر بخواهد يا نخواهد شيرش خشک میشود، ولی اگر حالت موافق داشته باشد بر شيرش افزوده میشود.

اينها تعجب ندارد که اگر مردم در روی زمين صالح باشند يعنی اگر در مسير خدای خلقت و در مسير کمال خلقت قرار بگيرند اصلًا وضع زمين و آسمان، منطقه، جوّ و همه چيز عوض بشود. ديگر زلزله، خرابی و طغيان سيلی در عالم نخواهد بود، نعمتی که زمين در دل خودش مکتوم کرده باشد نخواهد بود؛ يعنی يک توافق کلی پيدا میشود.

نوح گفت همان تقوا و ايمان و اطاعت من- اين سه چيز- را داشته باشيد (اطاعت من يعنی همان اطاعت دستورهای خدا)يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْکمْ مِدْراراً بعد میبينيد اصلًا خدا از آسمان برای شما باران میفرستد چه بارانی!يُمْدِدْکمْ بِامْوالٍ وَ بَنينَ ثروت شما و فرزندان و نسل شما را اضافه میکند. پس نگفت به قيمت ايمان و تقوا و اطاعت امر پيغمبر بايد از مال و فرزندتان و از زراعت و کشتتان صرفنظر کنيد؛ بلکه برعکس گفت.