آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١ - برخی خصوصيات امام حسن عليه السلام

جز آن برای او چيزی وجود ندارد.لا يَأْکلُهُ الَّا الْخاطِؤنَ غسلينی که جز خطاکارها، آنهايی که تمام کارشان خطا و غلط و غلط اندر غلط بوده است [آن را نمیخورند.] چون امروز روز ولادت امام مجتبی سلاماللَّه عليه بود قهراً بايد تيمّناً و تبرکاً نامی از اين وجود مقدس ببريم. امام يعنی پيشوا و غير از اين معنايی ندارد. آياتی که از سوره اسراء در ابتدا خواندم از اينجا شروع میشود:يَوْمَ نَدْعوا کلَّ اناسٍ بِامامِهِمْ [١] روزی که هر گروهی از مردم را به همراه پيشوايان و مقتدايانشان میخوانيم.

مفسرين گفتهاند- خود ما در کتابهای خودمان نوشتهايم- که امام در قرآن يعنی آن کسی که الگو و مقتدا قرار میگيرد اعم از آنکه آن الگو و مقتدا الگو و مقتدای به حق باشد يا به باطل. هر گروهی به همراه کسانی خوانده میشوند و محشور میشوند که آن کسان الگو و مقتدای آنها بودهاند. درباره فرعون میفرمايد:يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ [٢]برخی خصوصيات امام حسن عليه السلام

امام مجتبی سلاماللَّه عليه آن وقت واقعاً برای ما امام است که عملًا الگو و مقتدا باشد. يکی از خصوصياتی که از زندگی اين بزرگوار نقل شده است در همين مسأله حضّ بر طعام مسکين است. ايشان چند بار هرچه داشتند

[١]. اسراء/ ٧١.

[٢]. هود/ ٩٨.