آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٢ - جسم برزخی

خودم بودم، دقت کردم ديدم که يک خال کوچکی اينجا هست. من تا آن وقت اصلًا اين خال را نديده بودم، يعنی در آينه که نگاه کرده بودم به عمرم متوجه اين خال نشده بودم. در آن حال که خودم را ديدم متوجه وجود چنين خالی- که قدری کمرنگ بوده- در بدن خودم شدم.

الآن در مسأله ارواح- که امروز مسأله مهمی در دنياست- نمیشود اينها را يک امر کوچکی گرفت. مسأله مشاهده ارواح، خودش يک حقيقتی است. در درجه اول اوليای دين اين مطلب را گفتهاند.

اميرالمؤمنين وقتی که به وادیالسلام نجف تشريف بردند، خواستند اندکی بنشينند. برخی گفتند فرش بياوريد. فرمود: نه، روی زمين مینشينيم. بعد فرمود:

شما چه میدانيد! الآن اينجا غلغله ارواح است، شما خيال کردهايد که چيزی نيست؟! خود آن ارواح وقتی که در اين عالم ظاهر میشوند با يک جسم ظاهر میشوند.

حتی در وقتی که انسان در خوابْ خودش را میبيند که حرکت میکند، اين اشتباه است که بگوييم خيال میکند؛ آن خيال نيست. از اين نظر که خيال میکند همين بدن است که حرکت کرده، خيال است. اما از نظر اينکه واقعاً يک بدنی را در حال تحرک میبيند، خيال نيست واقعيت است. خيال میکند آن بدنی که در حال حرکت است همين بدنی است که خوابيده؛ در حالی که آن بدنی که خوابيده، همين جا خوابيده؛ روح با يک بدن ديگر در حال حرکت است.

اينقدر اين مسأله در عالم شواهد دارد که الی ماشاءاللَّه. اولًا يک مطلبی را همين قدر که قرآن گفت هست ما میگوييم هست، يعنی بهترين دليل برای ما خود قرآن است. همينقدر که قرآن گفت [جن] موجودی [است] که ماده حياتی او آتش است، و موجودی است زنده و دارای مرگ و حيات و بعث و حشر، و موجودی است مکلّف مانند انسان، و