آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٩ - آنچه مورد نکوهش است استفاده نکردن از سرمايه حالات روحی است

آنچه مورد نکوهش است استفاده نکردن از سرمايه حالات روحی است

حال، انسان به حسب خلقت چيزهايی را دارد. از نظر اينکه به حسب اصل خلقت دارد بايد داشته باشد؛ عيب در خلقتش نيست که چرا به حسب اصل خلقت اين سرمايه را دارد، ولی از نظر اينکه بايد از اين سرمايهها بهرهکشی کند و اين ماده خام را به عمل بياورد و تبديل به يک ماده قابل استفاده کند و اين کار را نکرده است قابل ملامت است. از اينجا معلوم میشود که مذمت در چه قسمتی است. بعد شاهد از خود آيه هم میآوريم.

اينکه انسان اين حالت حساسيت را نسبت به شر و اين حساسيت را نسبت به خير داشته باشد نقص است يا کمال؟ اوّل ما در مورد بچه سؤال میکنيم. بچهای که هنوز به حد تميز و شعور نرسيده اگر نسبت به آنچه که آن را شر خودش حساب میکند- مثل اينکه غذا را از جلو دستش بردارند يا پستان را از او بگيرند يا بخواهند به او آمپول بزنند- حساسيت نشان میدهد، فرار میکند و داد میکشد، برای او اين نقص است يا کمال؟ برای بچه کمال است. اين يک حساسيت است. بچه البته نمیفهمد اين آمپول را بايد به او بزنند، آن که در حد فهمش نيست، ولی آن مقداری که او میفهمد اين است که از زدن اين آمپول دردش میآيد. در اين حدی که میفهمد، نسبت به آن حساسيت نشان میدهد. اين خيلی خوب هم هست. اگر بچهای اساساً لَخت باشد، بدون اينکه بفهمد- که نمیفهمد- اين آمپول چه فايدهای برايش دارد آمپول را به تنش فرو کنند دردش هم بيايد معذلک لَختی نشان بدهد، اين از بیحسی آن بچه است، برای او